26 Eylül 2011 Pazartesi

tek HECE!...



Var mı beni içinizde tanıyan?


Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.


Kalmasa da şöhretimi duymayan,


Kimliğimi tarif etmek zor benim...






Bülbül benim lisanımla ötüştü.


Bir gül için can evinden tutuştu.


Yüreğine Toroslar'dan çığ düştü.


Yangınımı söndürmedi kar benim...






Niceler sultandı, kraldı, şahtı.


Benimle değişti talihi bahtı,


Yerle bir eylerim tac ile tahtı,


Akıl almaz hünerlerim var benim...






Kamil iken cahil ettim alimi,


Vahşi iken yahşi ettim zalimi,


Yavuz iken zebun ettim Selim'i,


Her oyunu bozan gizli zor benim...






Yeryüzünde ben ürettim veremi.


Lokman hekim bulamadı çaremi.


Aslı için kül eyledim Kerem'i.


İbrahim'in atıldığı kor benim...






Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di.


Hatrım için yüce dağlar delindi.


Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.


Kuvvet benim, kudret benim, fer benim...






İlâhimle Mevlânâ'yı döndürdüm.


Yunus'umla öfkeleri dindirdim.


Günahımla çok ocaklar söndürdüm.


Mevlâ'danım, hayır benim, şer benim...






Kimsesizim hısmım da yok, hasmım da


Görünmezim cismim de yok, resmim de


Dil üzmezim, tek hece var ismimde


Barınağım gönül denen yer benim.






Cemal SAFİ


2 yorum:

  1. Yazınızı twitterda paylaştım...Çok güzel bir şiir..Sağolun bizleri bu şiirler tanıştırdığınız için..

    YanıtlaSil

Yüksekten bakar ise Gönül yüksekte gezer, dem-be-dem yoldan azar, Dış yüzüne o sızar,içinde ne var ise...

Değerli yorumlarınız için çok teşekkürler...