GÖNÜL ÜNİVERSİTESİ

televizyon

2012-02-13T11:06:00.002+02:00

Adam kapıyı açtığında polislerle karşılaştı. Heyecanla sordu;

-“Bir şey m istediniz efendim?” Komiser olanı cevap verdi.

-Evinizi soyan hırsızı yakaladık beyefendi.

Adam genci bir müddet süzdükten sonra:”-Buyrun içeri girin” diye kenara çekildi. Hep birlikte oturma odasına geçtiler. Adam önce polislerin sonra da gencin elini sıktı.

-“Geldiğinize sevindim. Bu gençle tanışmayı da çok arzu ediyordum.” Polislerden biri lafa karıştı:

-Bu delikanlı sivil polis değil hırsızdır.

-“Hırsız olduğunu bilorum, şikayetçi değilim artık.” Herkes şaşırmıştı. Adam misafirlerine şeker ikram ettikten sonra konuşmaya devam etti;

-Evim soyulmadan önce geç vakitlere kadar oturur, haliyle sabah namazlarına kalkmazdım. Ve çok istediğim halde günde bir sayfa bile Kur’anı Kerim okumaya vakit bulamazdım. Kıldığım namazlar da da aceleden hep yarım yamalak olurdu. Delikanlı beni bu gafletten kurtardı. Çünkü televizyonumu çalmıştı.(Cüneyd Suavi)

be nin sırrı

2012-02-13T10:52:00.000+02:00

Be'nin sırrı noktasında...

Ol deyince olan, görünmezken görünen,

isimken vücut bulan ne varsa Be'nin altındaki noktanın açtığı kapıdan gelir...
alıntı

Mahmut Bıyıklı, köşesinde Mahmud Erol Kılıç'ın yeni kitabı "Tasavvuf'a Giriş"e yer verdi...

2012-02-12T13:27:00.000+02:00

GELİN EY KARDEŞLER GELİN

2012-02-11T21:57:00.000+02:00

Gelin ey kardeşler gelin,

Bu menzil uzağa benzer.

Nazar kıldım şu dünyaya,

Kurulmuş tuzağa benzer.

Bir pirin eteğin tuttum,

"Ana beni" deyip gittim.

Nice yüzbin günah ettim,

Her biri de bir dağa benzer.

Çağla Derviş Yunus çağla,

Sen özünü Hakk'a bağla.

Ağlar isen haline ağla,

Erdem vefa yoğa benzer.
hz yunus

Şu âyet-i celîle sevinmeye sebeptir

2012-02-11T11:54:00.002+02:00

Şu âyet-i celîle sevinmeye sebeptir :

" Kullarımın cümle günahlarını fazlımla affederim,

ayıplarını yüzlerine vurmam, onlar şirk etmedikçe...

Şirk edenleri ise affetmem..."

(Nisâ 48).

İnsanlık Türküsü

2012-02-10T15:15:00.002+02:00

Ben Müslüman’ım! İnsanlığın türküsünü söylüyorum. Adem’in anlamından bir levhayım; İnsanlığın alnına yazılı kader levhasıyım, hakikat levhasıyım. Korkunç şüphe ve inkâr sellerinin sürükleyemediği, yıldırımların batıramadığı Nuh’un Gemisi benim ruhumdur.

Put deviren İbrahim, ateşin yakmadığı İbrahim, kurban sunan İbrahim hem maddede, hem manada benim atamdır. Ateş bizi tanır! Denizi yaran Musa, benim önderimdir. Su bizi bilir. Ölüleri dirilten İsa, benim meş’alemdir.

Kim demiş ki günüm geçmiş. En yeni, en çağdaş benim! Kur’an mucizesiyle insanlığı haşre kadar ısıtan, nura garkeden Hazreti Peygamber’in ümmetinden bir erim! Kimin bizden daha üstün bir başı, yol göstericisi vardır?

Hakikat medeniyetinin işçisiyim. Hangi medeniyet, benim medeniyetimle boy ölçüşebilir? İslam ülkesinin bir yurttaşıyım. Onunla bir parça olmuşum. Bir ağaç gibi köküm onun derinliklerindedir. Kim bizi ondan söküp atabilir? Toprak bizi anlamıştır. Kim topraktan ayağımızı kesebilir?

İslam milletinin bir ferdiyim! İslam şuurunun bir taşı, İslam duvarının bir tuğlasıyım. Dünya durdukça duracak olan bir surun, bir duvarın parçası olarak kalacağım. Hangi rüzgâr beni bu duvardan, bu surdan koparabilir?

Fazilet Devletinin kılıcı ve kalemiyim. Hangi inkar silahı silahımın önünde, hangi kara kelime sözlerimin önünde durma iddiasında bulunabilir?

Düştüm. Düşmeyi öğrendim. Kim benim kadar düşmenin anlam ve dehşetini bilebilir? Kötü düşmeye görsün; bütün kötüler ona yardımcı olur ve ayağa kaldırırlar. Ama iyinin ayağa kaldırıcısı ancak Allah’tır.

Evet düştüm.. Suçum sebebiyle düştüm. Ama Müslüman olan beni, Allah’ın tekrar ayağa kaldırmasına kim engel olabilir?

Allah’ım! Bizi gurura saptırma! Bizi düşüşlerden koru! Sonsuz merhametinle koru! Bizi İslam nimetinden ayırma! Bizi senin öcünden koruyacak olan, yine senin bağışlayıcılığındır.

Bizi aslımıza, kendimize, kendi medeniyet çığırımıza, kendi öz samimiyetimize döndür! Ruhumuzu arıt ve aydınlat! Öylesine arıt ve aydınlat ki; Doğu ve batı ondan ışık alsın. Muhyiddîn-î Arabî’ler, Mevlana’lar, Câmi’ler, İmam Rabbanî’ler yolunu sürdüren nesil, benim neslimdir.

Rabbim! Bu nesli sen yetiştir, sen terbiye et! Ezanlarımızı tekrar yükselt Rabbim! Çağın ufuklarını dolduracak kadar yükselt!

Amentümüz, insanlığın ruhunu bir ruhul kudüs gibi diriltsin!

Zulüm, materyalizm, puta tapıcılık ve kötülüğün her türlüsüyle savaşmada yardımını esirgeme!

Rabbim! Daralan ufkumuzu genişlet! Eski keskin görüşümüze kavuştur bizi! Eski keskin gönüllülüğümüze kavuştur bizi!

Batı ve Doğunun ortasında Senin kılıcın olarak yükselt bizi!

Ortadoğu’da, Asya’da ve Afrika’da, İslam’ın sancağını yükselt!

Hak, adalet, fazilet, doğruluk ve gerçeklik sancağını yükselt!

Ben Müslüman’ım!

Kendi dar sınırımın değil, bütün insanlık sınırlarının türküsünü söylüyorum!

Allah izin verdiği müddetçe de söyleyeceğim!

(Sezai Karakoç)

Tasavvufun tamamı giriştir

2012-02-10T13:39:00.002+02:00

Tasavvufun tamamı giriştir.

Hep girmeye çalışırız.

Initiation,başlamak, işe koyulmak;

tasavvufun batı dillerindekikarşılığı.

Sonuna varır mı?

O çok önemli değildir.

Tasavvufî yöntemde

raydan çıkmış vagonu raya oturtmaktır bütün gaye.

Raya oturt, 5 saatte mi, 5 günde mi varır...

Önemli olan rayın üstünde olması.

Hatta arada tekâmül izleneceği için,

izlenen yolculukta kişinin pişmesi istenmektedir.

İzafî âlem içinde insanın maneviyattaki yolculuğu da ağır olmalıdır.

Sindire sindire...

Koşanlar yorulur.

Koşmak yoktur.

Ağır ağır, temkinle ilerlemek...

Prof. Dr. Mahmut EROL KILIÇ

her vaktiniz hayr cumanız mübarek olsun

2012-02-09T19:03:00.000+02:00

Bağ-bân bir gül için bin hâra (dikene) hizmetkâr olur.

Söylenecek söz bittiğinde başlar âh...

2012-02-09T16:35:00.002+02:00

Yeryüzü kelimeleri acıyı ifadeye yeltenip de yersiz ve yetersiz kaldığında.

Hesaplar artık bu dünyanın terazilerine sığmayıp da

bambaşka bir zamana ve mekâna havale edildiğinde.

Mum tahtaya, can boğaza, bıçak kemiğe dayandığında...

Bu yüzden âh'ın hâli var kelâmı yoktur, makamı var nakli yoktur...

Âh eden âşık'ın niyazla da olsa nazla da olsa iltica ettiği yegâne makam Allah'tır. Âşıkın zikri Allah diye başlar, Allah nidalarının sonundaki âh hecesinin üzerinde kısalır ve derinleşir. Sonunda âh'ın elifi de kalkar ortadan. Bir nefes halinde sadece he vurgusu kalır. Âşık, ünlemini de kaybeder, bir nefesten ibaret kalır. İşte âşıkın bir he nefesinden, bir soluktan, bir çırpınıştan ibaret kaldığı anda âh'tan Hû'ya yol açılır, Hû yangını eğer başlarsa orada başlar...

En az dört elif miktarı çekilen âh, güzel he ile son bulur.

Hû da aynı güzel he ile başlar.

Bir nefeste âh, Hû'ya dönüşür.

Âh'tan Hû'ya geçilir.

He o nefestir.

Hû, Arapça'daki hüve'dir. Hüve O demektir.

Ene: Ben. Ente: Sen. Hüve: O.

Ben ve sen, ayrılığı işaret eder, Fark Makamı.

Ama hüve, Cem Makamıdır. Orada sen ve ben, ayrılık gayrilik kalkar ortadan.

Bir tek O kalır. Bu yüzden âh fark makamı ama Hû cem makamı, tecelli anıdır.

Âşık orada geçebilmişse eğer âh'tan Hû'ya geçmiştir.

Yağından sonra, bizatihi kendini yakarak ışık saçan kandil de tükenmiştir...

Büyük âh yangınlarının sonunda bu yüzden daima Hû vardır.

Eğer âh, Hû'ya bağlanırsa âşık bu defa düştüğü yerden kalkar.

Bittiği yerden başlar. Öldüğü yerden doğar. Dönüp geri bakmaz bile artık.

Baksa bile gördüğü, bıraktığı değildir. Çünkü kendisi de o eski o değildir.

Bu öyle bir 40. kapıdır ki onun ardında bir Hû nefesi bütün âh'lara bedeldir.

Âh'tan Hû'ya geçemeyen âşıklara gelince.

Onlar arafta dolaşan ruhlar gibi âh'tan geçmiş ama Hû'ya da varamamışlardır. Onlardan geriye bir kuru âh kalmıştır.

Bir de bir teselli: Bu da geçer ya Hû!

Diyor ya şâir: Âh efendim bir bilsen hâlimi.

Bir de. Bütün mezar taşlarında istisnasız ya Âh ölüm ya da Hüvelbâki vardır...

Nazan Bekiroğlu

Zât-ı Hak-ta mahrem-i irfân olan anlar bizi

2012-02-09T00:48:00.001+02:00

Zât-ı Hak-ta mahrem-i irfân olan anlar bizi,

İlm-i sırda bahr-ı bî-pâyân olan anlar bizi.

Bu fenâ gülzârına bülbül olanlar anlamaz,

Vech-i bâkî hüsnüne hayrân olan anlar bizi.

Dünye vü ukbâyı ta’mir eylemekten geçmişiz,

Har taraftan yıkılıp vîrân olan anlar bizi.

Biz şol abdalız bıraktık eğnimizden şâlımız,

Varlığından soyunup üryân olan anlar bizi.

Kahr-ü lûtfü şey’i vâhid bilmeyen çekti azab,

Ol azabdan kurtulup sultân olan anlar bizi.

Zâhidâayık dururken anlamazsın sen bizi,

Cür’ayı sâfî içüp mestân olan anlar bizi.

Ârifin her bir sözünü duymağa insân gerek,

Bu cihânda sanmanız hayvân olan anlar bizi.

Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün,

Katre nice anlasın ummân olan anlar bizi.

Halkı koyup lâ mekân ilinde menzil tutalı,

Mısrıyâ şol canlara canân olan anlar bizi.

Bahr-ı bî-pâyân:sonu olmayan deniz, gülzâr:gülbahçesi, eynimizden:sırtımızdan, zâhidâ:ey zahit, cür’ayı sâfî: saf yudum mestân:

Mısrî Niyâzî Dîvânı Şerhi sy.88

Sen Ruhun Ile Gönlünün Nerede Olduğuna Bak…

2012-02-08T19:47:00.000+02:00

Her ayrılık, gitmek değildir

Her gidiş de ayrılık değil…

Sen ruhun ile gönlünün nerede olduğuna bak

Bedeninin nerede olduğuna değil…Dizimin dibinde olan, en uzağımdır da

Deniz aşırı olan yüreğimin içindedir…

Sen gidenin, gittiğine üzülme

Hiç önemli değil,

Gitmesine izin veren, dilerse geri getirir…

Gitmek onun elindedir de

Geri getirmek “ el Cebbar” olanın elindedir… Şunu da deme; “ gitmesi, kaderimizmiş.”

Öyle değil! Bana inan öyle değil!

Hele bir “canı gönülden” dönmesini iste, kaderiniz “birlik” olur…

“Dönerse anlamı yok” da deme, gönlünle çelişme

El Cebbar olan, kırılan kemiği milimi milimine birleştirir…

“Ya, benim gönlüm o ne olacak” deme, onu da deme

Ne kadar çok olgunlaştın bu acı ile inkar etme…

Gitmesi seni inşa etti, yıkıp perişan etmedi

Allah’a kaçtın da O’nda eğlendin…

Hasılı yaşadığın acıları yabana atma

Kişiyi acıları derinleştirir…

Teşekkür et, minnettar ol yaşatana

Duacı ol sağlığına…

Ne olursa olsun sevmekten de vazgeçme…

Burada birbirini seven ahirette birbirinindir

Orada ikilik yok, kıskançlık yok, sen ben yok…

Kınayan yok, her şey seven gönüllerindir

alıntı

Dost'a..‏.

2012-02-08T11:01:00.000+02:00

Gün olur aşk için gereklidir ağlamak.

Sakin nehirken ansızın güldür güldür çağlamak..

Alev alev yanar iken yüreği susarak dağlamak.

Çaresiz kalıp, çare için hakka karşı el bağlamak.

Ama üzülme,

Bu takdir-i ilahidir.

Amaç nefsin arınmasını sağlamak...

alıntı

Biz bülbül-i muhrik-dem-i gülzâr-ı firâkız

2012-02-08T00:10:00.000+02:00

Biz bülbül-i muhrik-dem-i gülzâr-ı firâkız

Âteş kesilir geçse sabâ gülşenimizden

(Muhibbî – Kânûnî Sultan Süleyman)

[Biz ayrılığın gül bahçesinde yanık ve ateşli şarkısıyla meşgul bir bülbülüz

Sabah rüzgârı gül bahçemizden geçecek olsa, serinletmek yerine ateş olur yakar.]

kıbleye yönelmek

2012-02-07T12:11:00.002+02:00

2012-02-06T21:45:00.002+02:00

Doğru söz etkili olabilir ama hiçbir söz, vakitli bir suskunluk kadar etkili olmamıştır. Mark Twain

bilgi

2012-02-06T11:10:00.000+02:00

Bilgi büyük adamı alçak gönüllü yapar, Normal adamı şaşırtır, Küçük adamı ise, kibirlendirir.

ayıp

2012-02-05T21:07:00.002+02:00

Kendi Nefsinde Göremediğin Ayıbı Başkasında Görmen, Ayıp Olarak Sana Yeter..! Hz. Ömer (r.a)

cumamız mübarek kandilimiz kutlu olsun inşallah

2012-02-03T10:42:00.002+02:00

Vakti şerifler hayrola... Hayrlar feth ola... Şerler def ola... Allah-ı Azim-i şanın ismi ile, kalbimiz tahir mütahir pak ola... Demler, sefalar müjdat ola... Kulübü aşıkan baki şadu handan ola... cumamız mübarek kandilimiz kutlu olsun

DEDİLER...

2012-02-01T12:44:00.002+02:00

«Kara sevdâ ne?» dedim. «Aşk ile Leylâ.» dediler...

«Hani Leylâ?» diye sordum. «Yüce Mevlâ.» dediler...

Delerim dağları Şîrîn’ime ermek dileğim,

«Boşa uğraşma be gāfil, o da rûyâ.» dediler...

Bülbülün derdi nedir? Gülleri gözler açıla,

«Nâr-ı hicranla yanan âşık-ı şeydâ.» dediler...

Ayrılıktan daha zor var mı acep dünyâda?

«Var hesâb et ki firaktan ölüm evlâ.» dediler...

«Niye kervan yola düşmez?» diye sordum Seferî,

«Seni bekler çabuk ol, menzili ukbâ.» dediler...

Yazar SEFERÎ (M. Nejat SEFERCİOĞLU) ,Yüzakı Dergisi'nden alıntıdır.

yaklaşırken

2012-02-01T12:00:00.000+02:00

hoşgeldiniz

2012-01-31T16:29:00.000+02:00

blogcudan gelen tüm arkadaşlarımız hoşgeldiniz herşeyde vardır bir hayır demekki böylesi hayırlı imiş

İnsanın Kendi Kendine Tuzakları

2012-01-31T12:51:00.000+02:00

İNSAN; Allah'ın yeryüzünde kendisine halife olarak en güzel surette yarattığı mükerrem bir varlık. Manevi yapısı ve taşıdığı değerler itibariyle kainatın gözde varlığı. O'nun asıl değeri Cenab-ı Hakk'ın kendisinden bir nefha olarak lütfettiği ruhî tarafıdır. İnsan rûhî-ilahi yönü itibarıyla ebedidir ve ebediyete tutkundur. Zaten onun, bu mükemmeliyette, 60-70 sene gibi çok kısa bir ömür süresi için dünyadaki fani zevk ve lezzetlerle oyalansın diye yaratıldığı düşünülemez. Öyleyse insan, ezelden gelip ebede gidiyor.

İnsanoğlu, bu yolculuğunda bir takım konaklardan geçmektedir. Bunlardan ilki Elest bezmi denilen ruhlar âlemi, ikincisi ruh ile cesedin buluşmasından ve ilahi cevherin ten kafesine konulmasından sonraki konak, yani dünya hayatı. Üçüncüsü ölümle başlayan sûrun üfürülüşüne kadar devam eden kabir hayatı. İkinci surla başlayan ve sonsuza dek devam edecek olan ahiret ve ebediyet...

EBEDİYET konağındaki ikramlar ve cezalar da ebedi. Bu yüzden orada saadet şerbetini içebilmek bu yolculuğu kazasız, belasız tuzaklara tutulmadan ilahî rotaya uygun olarak tamamlamakla mümkündür.

Şeytani vasıfların ve kötü sıfatların merkezi sayılan nefis, ebediyet yolculuğunda insan için en büyük tehlikelerin ve tuzakların kaynağıdır. Nitekim Efendimiz (s.a) "Senin en büyük düşmanın iki yanın arasındaki nefsindir." buyurmaktadır.

Nefsin insan için hazırlayabileceği tuzak ve tehlikeleri şöylece maddeleştirmek mümkündür:

1- Şehvet: İnsandaki yeme, içme ve cinsiyetle ilgili arzulara genel olarak şehvet adı verilir. İnsan hayatının devamı yemeye, içmeye, neslinin devamı cinsel arzuya bağlıdır. Bu arzular insanı hayata bağlayan vasıtalardır. Ancak bu duygular kontrol edilmezse ilahlaşır ve insan, isteklerinin kölesi olur. Nitekim "Nefsinin arzularını ilah edineni görmez misin(1) buyurulmuştur. Aslında insanda abdiyet (kulluk) sıfatı vardır. Allah'a kul olan şevhetine ve duygularına hakim olur. Allah'a kul olmayan kulluk sıfatını ve özelliğini şehvetine ve hislerine yönlendirmiş olur. Böylece dünyaya, masivaya ve şehvetine kul olur. Şu ayeti kerime bunu ifade etmektedir:Oğulları, kadınları, kantar kantar altın ve gümüşe, nişanlı atlar ve develere, ekinlere karşı aşırı sevgi beslemek insanlara güzel gösterilmiştir. Bunlar dünya hayatının nimetleridir. Oysa gidilecek yerin güzeli Allah katındadır.(2)

NESLİN devamını sağlayan cinsel arzuların aşırı doygunluğu da yeni sapmalar doğurur. İslamın getirdiği hicab yani örtünme emri ve iki cinsin ihtilat yasağı bu bakımdan manidardır. Hicab ve ihtilat yasağı iki cinsin birbirlerine karşı duygularını diri, ilgi ve sevgilerini canlı tutar. Kadın ve erkek ihtilatının çok olduğu, tesettürün mevcut olmadığı toplumlarda bu tip sapmaların çokluğu buna en güzel delildir.

2 - Hırs, tûl-i emel ve mal sevgisi:

İNSAN taşıdığı ebediyet duygusunun bir yanlış saplantısı olarak hırs ve tûl-i emel sahibidir. Dünyayı ebedi imiş gibi zannederek ona sıkı sıkıya sarılır. Gördüğü sayısız ölüm vak'asına rağmen kendi ölümünü hatırına bile getirmek istemez. Dünya cazibesi onu aldatır ve bir türlü doymak bilmeyen arzularını tatmin gayret ve çırpınışı içinde günlerini, aylarını ve ömrünü heba eder, gider.

Hırs ve tûl-i emel insana yıllar sonrasının ihtiyacını hatırlatır, lakin burnunun dibinde aç komşusunu göstermez, gözünde perde olur. İnsanlardaki istekler namütenahidir. Bunların tatmini mümkün olmadığı halde insanı oyalar durur. Çünkü "Herşey tamam olsa mutlaka bir noksan kalır" denilmiştir.

"Mal canın yongasıdır." Fakat mal sevgisi ve mala sahip olma tutkusu çoğu zaman insanı mala esir eder. Bu sefer mal ve servet malikine sahiplik etmeye başlar, insandaki hırs ve dünya sevgisi ile mal biriktirme arzusu insan yaşlandıkça artar.

Mala tutkuyu azaltmanın en iyi yolu, dünyevi durumu düşük olan kimselere bakmak ve lüksü bırakıp itidalli bir yaşayışa razı olmaktır. Bugünün en büyük tutkusu lüks düşkünlüğüdür ki, sebebi hırs ve tûl-i emel olsa gerektir.

3. İtibar ve riyaset duygusu :

İTİBAR ve riyaset duygusu, başkalarını kendi maksat ve arzularına hizmet ettirmek için onların gönüllerini kazanma arzusundan neş'et eder. Veya bir başka ifade ile itibar, "takdir edilme, beğenilme arzusudur", hemen herkes başkaları tarafından beğenilmekten hoşlanır. Herkesin nazarında üstün görünmek kimin hoşuna gitmez ki? Bu hemen her insanın meftun olduğu bir zaaftır. Bu zaaf genellikle şekil ve usul değiştirerek ve çoğu zaman "hizmet" adı altında insana müptela olur. Kontrol edilmezse insanı mevkii ve itibar sevgisiyle sarhoş hale getirir. "Koltuğa çakılı" mevki tutkunları türetir. Seyr ve sülûkten geçmiş sûfilerde bile en son ıslah edilebilen duygu, riyaset ve itibar duygusudur. Bazen mal sevgisi de bu duygu saikıyla gelişir ve insanı mal sahibi olarak itibar kazanmaya yönlendirir. Şöhrete meftun bir takdir duygusu, bu işin afeti sayılır. Bundan korunmak için Peygamberimiz idarî işlerde talip değil matlup olmayı tavsiye buyurmuştur. Çünkü riyasete talip olmak vasıtayı gaye yerine ikame etmektir.

Gaye yerine ikame olunan vasıta insanı gayeye ulaştıramaz; aksine uzaklaştırır.

İNSANDAKİ itibar duygusunun ibadet ve amellerde ortaya çıkmasının adı riyadır. Riya genellikle takdir görmek, böylece mal veya mevki elde etmektir. Riya takdir arzusuyla insanın içindeki duygunun hilafına hareket etmesi demek olduğundan psikolojik bir zaaftır. Hatta tabir caizse çift şahsiyetliliktir. Riya duygusu çoğu zaman çok masum pozisyonlar yakalayarak insanın ayağını kaydırıp sürçtürür. Çünkü nefis doğrudan harama sürükleyemediği kimseyi riya vasıtasıyla günaha çekmek ister. Bunda belli ölçüde muvaffak da olur. Bu yüzden iç dünyamızdan gelen bazı ısrarların sebeplerini iyi araştırmak gerekir. Kılık kıyafet ve şekle bağlı davranışlarla nafile ibadetler, insanı riyaya düşürüp amelini mahvetmek üzere kurulmuş en mühim tuzaklardır.

4- Kendini beğenmek:

KİBİR, kendini başkalarından üstün görmek, ucûb ise kendini beğenmektir. Şeytan'ı Adem (a.s)'e secdeden alıkoyan kendini beğenmesi ve kendini Adem'den üstün görmesidir. Nefis, insanda şeytanî duyguların mahalli olduğundan devamlı surette kendini beğenme duygusunu tahrik etmektedir. İlim, servet, neseb, güzellik, kuvvet, kudret ve mevki bu duyguyu harekete geçirip, güçlendiren amillerdir. Halbuki bunların hepsi Hakk vergisidir. Bunlara güvenmek, bunlarla övünmek insanın kendisinin kazanmadığı şeylerle avunmasıdır ki, psikolojik bir arızadır.

5- Kıskançlık:

Kıskançlık kinin, kin de öfkenin neticesidir. Bu yüzden öfkelenmeyi azaltacak davranışlar içinde bulunmak kini, dolayısıyla kıskançlığı azaltır.

Hased, taksim-i ilahiye razı olmamaktır. Bu yüzden hasedci evvela iman açısından tehlikeye düşer. Şu kadar var ki hased, hased edilenden önce hased edeni yiyip bitiren adil bir hastalıktır.

İNSANLAR arasındaki kavgalar, meslektaşlar arasındaki çekişmeler, genellikle hasedden kaynaklanır. Aslında hased, başkasının sahip olduğu mal ve imkanın yok olmasını istemektir:"Bende yok onda da olmasın"

Gıpta ise "Onda var aynısı bende de olsun" talebinde bulunmaktır ki meşrudur. Kıskançlık ibadetlere varıncaya kadar bütün fiillerde ve duygularda görülebilir. Tedavisi taksim-i ilahîye razı olmak ve Yusuf Sûresini bolca okuyup ibret almaktır.

İnsanın kendi kendine hazırladığı bu tuzaklardan kurtulabilmesi, iyi bir nefs terbiyesine bağlıdır. Yani insan projeksiyonunu kendine çevirerek kendi kusurlarıyla meşgul olma alışkanlığı kazanabilirse, bu tehlikeleri azaltmış sayılır, ideal, örnek şahsiyetler edinmek ve onlara benzemeye çalışarak bu tuzakları atlatmak mümkündür.

Hasan Mısırlı, Altınoluk Dergisi.

Şeytanın Tuzakları

2012-01-30T16:43:00.000+02:00

Şeytanın Tuzakları

Yavuz Selim ŞÜPHESİZ insana verilen nimetlerin en büyüğü akıldır. Çünkü insan Yüce Yaratıcı'sını onunla tanır, peygamberlerin doğruluğunu onun sayesinde anlayabilir. Ne var ki insanın mutlu bir sona ulaşması için akıl tek başına yeterli değildir. Bu sebepledir ki insanı var eden Kudret yeryüzünde onu sadece aklıyla baş başa bırakmış, aklın eksikliklerini peygamberler göndererek, kitaplar indirerek tamamlamıştır. Güneşin açık ve sağlıklı bir göz için ışık kaynağı olması gibi ilahî kitapların da aklı selim için doğru ve yanılmaz bir bilgi kaynağı olmasına rağmen Hz. Adem'den itibaren insanoğlunu Yüce Rabbine karşı isyan etmeye çağıran Şeytan'ın davetleri, ondaki bu değerli kaynaktan faydalanmasına engel olabilen başlıca faktörlerden biridir.

ATEŞTEN yaratılan Şeytan' ın yaptığı davetler, ilk bakışta cazip, okşayıcı ve rahatlatıcı bir sıcaklık taşıdığı için insana hoş görünebilir. Fakat insan bu sıcaklığın gelecekte ızdırap verici bir azaba, yakıcı bir ateşe dönüşebileceğini düşünmeli, aklının sesine kulak vermeli ve şeytan kökenli fikirleri iyi tanımalıdır. Bunun yanında Şeytanın insanları nasıl aldattığını da iyi bilmelidir. Peygamberlerin yaptıkları açıklamalara şüpheler sokan, hastalıklara karşı getirdikleri ilaçlara zehirler katan ve gösterdikleri dosdoğru yolu çarpıtan Şeytan'ın, cemiyetin değişik kesimlerini nasıl aldattığını büyük bilginlerimizden Ebu'l-Ferec Abdurrahman b. el-Cezvî Telbîsu İblîs (Şeytanın aldatması) adlı eserinde şöyle anlatır:

Maddecileri "İlah denen bir varlık yoktur, kainat bir yaratıcı olmadan vardır. Şayet yaratıcı bir ilah olsaydı muhakkak ki duyularla idrak edilir, gözle görülürdü." diye telkin ederek inkara sürükler.

Filozofları akıllarına mağrur edip peygamberlerin getirdiği bilgilerden yüz çevirmelerini sağlayarak aldatır, böylece onları bütün varlık ve olayları, geçmişi ve geleceği akıllarıyla kuşatabileceklerine inandırır.

Putperestlerin ise akıllarını kullanmalarına engel olarak işitmeyen, görmeyen ve bir takım şekillere sokulmuş cansız varlıkların ilah olabileceklerini telkin eder, aciz bir varlığın ilah olamayacağını anlamalarına engel olur.

Müslümanların inancını bozmak için de iki hile kullanır: Atalarını ve geçmiş nesilleri kör bir şekilde taklid ettirmek. Esas itibariyle insanlar tarafından bilinebilmesi mümkün olmayan -Allah'ın zat ve sıfatlarının mahiyeti gibi- konulara daldırıp fesad çıkarmak. Bu sayede Şeytan aklın fonksiyonunu iptal eden taklidi benimseyenleri -geçmiş milletlerde olduğu gibi- helake sürükler, ikinci hilesiyle de itikadi şüpheler doğurur ve müslümanları hem itikadî bir takım buhranlara sürükler hem de itikadî ve siyasî birliği bozar. İslamda itikadî ve siyasî mezhep ve fırkaların ortaya çıkışı bu şekilde olmuştur.

Hadis ilmiyle ilgilenenleri hadislerin sahihi ile zayıfını dikkate almadan hepsini doğru kabul etmeye razı ederek aldatır.

FIKIHLA uğraşanları, ayetlerin manasını anlamadan bunlardan hükümler çıkarmaya, sahih olmayan hadislere dayanarak hüküm vermeye ve kendi görüşünün doğruluğunu cedel yoluyla muarızlarına kabul ettirme gayretine sevk etmek suretiyle mağlup eder.

Vaizleri, tefsir, hadis, fıkıh ve akaîd gibi temel dînî ilimlerden uzaklaştırıp hikaye, masal ve bidatlere yönelterek ifsad eder.

İDARECİLERİ saltanat ve mevkilerine mağrur edip "cemiyetin birliği ve menfaati" mazeretine tutundurarak Allah'ın koyduğu sınırları aşmaya sevk etmekle saptırır.

İbadet yapanları zahid ve sofileri, ilimden, dünya işlerinden ve cemiyetten uzaklaştırıp uzlete, atalet ve ilgisizliğe terk etmekle kandırır.

BÜTÜN bu tuzakları kurarken kıyamet gününde kendisinden şikayetçi olanlara "Ben sizi davet ettim, siz de kabul ettiniz, beni kötülemeyin, kendinizi kötüleyin" diyerek cevap verecek olan Şeytan'ın hilelerinden korunmak için, kendilerine sımsıkı sarıldıkça sapmayacağımız konusunda sevgili Peygamberimizin garantisi bulunan Kur'an-ı Kerîm'e ve Sünnet-i Rasûl'e Rasûlullah'ın istediği anlamda sarılalım.

Dr. Yusuf Şevki Yavuz

zümer 53

2012-01-30T13:24:00.002+02:00

” De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.” (Zümer , 53)

SEVGI VE SAYGI ILE MUTLU OLALIM‏

2012-01-29T18:41:00.000+02:00

SEVGİ VE SAYGI İLE MUTLU OLALIM

İnsan başta olmak üzere hayvanlar bedensel faaliyetleri ile sürekli yenilenirler. Maddesel yapısı toprak olduğu için yine topraktaki mineralleri içeren besinleri alır, verir. Ölünceye kadar devam eder bu.

Beden; ağız yoluyla aldığı besini farklı yollarla dışa atar.

Ama ya beyinsel ve kalp faaliyetleri ile oluşan düşünce dünyası?

Bu ise konuşmayla yani sözlerle veya yazıyla aktarılır. Bununla birlikte el kol göz bedenle eylemsel olarak dışa vurulur.

Yani; Düşüncenin dışa vurumu ise sözlerle yazılarla, eylemlerle olur.

Bu ise sevgi, saygı veya kin, nefret, öfke, kızgınlık şeklinde yansır.

TV’de insan; beden dili ve sözleri ile yansıtılır. Fotoğraflarda da öyle. Ama ya yazılar!

Orada ise kullanılan sözcükler oluşturulan cümlelerde niyet, amaç, kanaat, bakış, yaklaşım yansır.

Çevremize bakalım: insanlar ya neşeli ya somurtkan ya da öfkelidir.

Peki ama neden?

Sevgiyi mi karıştırıyoruz, saygılı olmayı mı beceremiyoruz? Tabi bu kişinin inancına, bakışına, kabullerine bağlı olarak değişir.

Ama bir gerçek vardır ki, o da, ortak değerlerin yitirilmesi, parçalanması gerçeğidir.

Hayaller, gerçekler arasında gidip gelen insan, karmaşık düşüncelerini netleştirebildiği ölçüde sakinleşir. Çoğu kez de bir başkasının etkisi, yönlendirmesi ile sakinleşemez.

Kişiliği gelişememiş insanda tutarsızlık, yalpalama, kaçınılmazdır.

Kullanılan istismar edilen insan tipi bu şekilde ortaya çıkar.

Bu nedenle de insanların çoğunluğunun bilinçlenmesi eğmen kişi, grup veya güçlerce istenemez. İstenmez çünkü bilinçlenen insan sorgular. Sorgulayıcı insanın güdülmesi, kullanılması yönlendirilmesi de o o oranda zordur.

Bu nedenle de sevgi ve saygı anahtar sözcükleri kullanılır.

Sevgiyi ve saygıyı odaklamak için kavramlar üretilir.

Neye sevinmeli neye saygı duyulmalı.

Sevilen ve saygı duyulana insanın yönelmesi doğası gereğidir

Bu ise ya bilinçli yani akıl bilimle olur ya da mutlak kabul ve inançla.

O nedenledir ki tarih boyuna kitlelerin cahil bırakılması doğmalara tapınması sağlanmak istenmiştir

Sevgi ve Saygı sözcüklerini her insan kullanır. Kullanır ama bu sözcükler ne anlama gelir? Herkes farklı anlar farklı açıklar.

Kimisi Saygıdan önce sevgi gelir, der.

Kimisi Saygı, sevgi ile karşılaştırılamaz...

Kimisi Saygı ve sevgi aynı şey der.

Sevgi bir ilişki değildir.

Sevgi; insanoğlunun bildiği değil bilmediği, ulaşamadığı sevgidir.

Ben değil, Biz diyen, varoluşun sevgisidir.

Sevgi bir varoluş durumudur ve bir başkasıyla hiçbir ilgisi yoktur... İnsan sevmez, insan sevgi olur. Ve tabii insan sevgi olduğu zaman sever de. Ama bu bir sonuçtur, bir yan üründür, kaynak değil. Kaynak, insanın sevgi olmasıdır.

Saygı değişkendir.

Saygı, sonradan kazanılan ve birisine gösterilen, gerçek olabileceği gibi sahte de olabilen bir duygudur. Bu neden le de her an değişebilecek ve güven duyulmayacak bir duygudur.

Saygı, silahı belinde gezenler için de geçerlidir. İnsanları korkutarak, nice düğme ilikletirler ama o silah belden düştüğünde, saygı da biter.

Her insanın bir tahtı vardır. Kiminin tahtı iş yerinde, kiminin ki karanlık dünyada, kiminin ki ise gönüllerde.

En köklü olanı ve saygıya değer olanı gönüllerde olandır. Gönül tahtları kolay sarsılmaz, nankörlüğe uğramaz, zamana yenilmez.

Sevelim sevilelim, saygı duyalım saygı duyulalım. Dünya geçici.

Günün Sözü: Saygı öğrenilir. Sevgi ise öğrenilmez, sevgi olunur.

H.Prof.Dr. Nurullah AYDIN

2012-01-27T11:53:00.002+02:00

Onsekizbin alemin cümlesi BiR içinde

Kimse yok BiR den ayruk, söylenir BiR içinde

Cümle BiR onu BiRler, cümle ona giderler

Cümle dil onu söyler, her BiR tebdil içinde

Kim gördü onu ayan, ne nakşu ne hod nişan

Söz "len terani" dir, Musa'ya Tur içinde

Yunus sen ne dilersin, dostu görem der isen

Ayandır görenlere, ol gönüller içinde

hz yunus emre

2012-01-26T23:50:00.002+02:00

Vakt-i Şerif, Cuma, Ahir ve akibet Hayrola...

hayırlar feth şerler defola.

Demler, sâfâlar, niyazlar kabul ola...

son ağaç

2012-01-26T11:29:00.000+02:00

Televizyon Yarışmalarının Büyük Soygunu

2012-01-25T13:32:00.002+02:00

Televizyonlarda yayınlanan yarışma programları çeşitli oyunlarla vatandaşları telefonlara yönlendirip büyük ekonomik kayıplara uğramasına neden oluyor. Kolay yoldan para kazanma heyecanı ile telefona sarılan vatandaşlar saatlerce telefonlarda bekletiliyor, çeşitli oyunlarla tekrar aramaları sağlanıyor ve kimi vaatler sunulup tutulmuyor. Asıl şoku ise vatandaşlar telefon faturaları gelince yaşıyor.

SAATLERCE BEKLETİLİYORLAR

Yarışmada verilen soruyu yanıtlamanın heyecanı ile telefona sarılan seyirciler, saatlerce telefonda bekletiliyor. Dakikalarca telefonda bekletilen katılımcılar asıl şoku telefon faturasını görünce yaşıyor.

Televizyon kanallarında yayınlanan programının bir süredir takibindeydim. Çok basit sorularla büyük paralar verilen bir program. Aslında böyle gösteriliyor. Bir soru için 1 saat gibi uzun bir süre bekleniyor. Ama nedense sadece 3-5 kişi yayına katılıyor. Bu durum kafama takılsa da ekranda çıkan soruları bilmek için 3 arama yaptım. Canlı yayına bağlanmak için 2 tane basit eleme sorusu soruluyor. Bu soruları doğru yanıtlıyorum ve canlı yayına bağlanacaksınız diyor. Tam bağlanacağımızda hattan düşüyoruz. Allah Allah deyip tekrar arıyorum hep aynı şey. Tabi dakika başı ücret aldığı için ve bu 2 soruyu sorana kadar yavaş işleyen bir telesekreter kaydı sayesinde her aramada bizden 5-6 liralık konuşma ücreti kesiyor. Bir de bağlanamayıp hattan düşüyoruz. Özellikle ilk telefon açıldığın ‘Tekrar tekrar arayıp şansınızı artırabilirsiniz.’diyorlar ki insanlar ‘Tüh be hattan düştük’ deyip tekrar arasınlar. Yayına bağlanan kişi sayısı çok az oluyor nedense ve bu bağlananlar da alakasız garip cevaplar veriyor.

TELEFONU KAPATIYORLAR

En hızlı tahmini yapan seyirciye para ödülü verileceği vaat edilen programlarda ikinci oyun ise saatlerce bekleyen seyircinin tekrar tekrar aramasını sağlamak.

Otomatik sesli mesajlarda bizi yanıltıyor. ‘Tuşlama tanımlanmadı’, ‘Soruyu bildiniz fakat daha hızlı olabilirdiniz’, ‘Yanıtınız anlaşılmadı tekrar deneyiniz’ gibi otomatik yanıtlar ile bizi tekrar arama yapmaya zorluyorlar. Söz konusu program arandığında matematiksel bir soru sorulmakta soru bilinse bile telefonu insanların yüzüne kapatıyorlar. Diğer bir arayışımda ise ‘Yayına bağlanıyorsunuz lütfen bekleyiniz’ denildi ancak hemen ardından telefon kapandı bu olay 4-5 defa gerçekleşti. Ben bu şekilde sinirimden 6-7 defa aradım diğer insanlarda aynı şekilde aldatılıyor. Ben hayatımda ilk kez böyle açıkça bir televizyon kanalının insanları aldattığına şahit oldum. Bu olaydan dolayı maddi manevi olarak yıkıldım.

Kapitalist düzende iş ahlakı olmaz, bir de bizim medyada.

DOĞRULAR DOĞRU DEĞİL

Diğer bir mağduriyet nedeni ise doğru yanıt kabul edilmiyor. ‘Doğru bildiğimizden şüphe eder olduk” diyen vatandaşlar acilen RTÜK’ün programlara el atmasını istedi.

İlkokul çocuklarının dahi bilebileceği kesin olduğundan emin olduğum sorunun yanıtına ‘yanlış yanıt’ denilince deliye döndüm. Bunlardan daha kötüsü, cevap doğru bile olsa otomatik sistemden ‘Bilemediniz’ sesi duyulup, telefon yarışmacının yüzüne kapanabiliyor.

(Kanal46, Ocak 2012)

bahar

2012-01-24T15:56:00.000+02:00

Yapraksız kaldın diye gövdeni kestirme.. Zira bu işin baharı da var..."

muhammed ikbâl

HAYIRLI BAYRAMLAR

2011-11-05T11:20:00.000+02:00

kurban olabilme, ismail'ce davrana bilme dileği ve duası ile.. hayırlı bayramlar..

ARAEFE GÜNÜ ORUÇ TUTMAK

2011-11-04T15:37:00.002+02:00

Arefe gününün fazileti -- Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

(Arefe günü oruç tutana, Âdem aleyhisselamdan, Sûr’a üfürülünceye kadar yaşamış bütün insanların sayısının iki katı kadar sevap yazılır.) [R. Nasıhin]

(Arefe günü tutulan oruç, bin gün [nafile] oruca bedeldir.) [Taberani]

(Arefede tutulan oruç, iki bin köle azat etmeye, iki bin deve kurban kesmeye ve Allah yolunda cihad için verilen iki bin ata bedeldir.) [T. Gafilin]

(Arefe günü [Besmele ile] bin İhlas okuyanın günahları affolup duası kabul olur.) [Ebuşşeyh]

(Arefe günü tutulan oruç, geçmiş ve gelecek yılın günahlarına kefaret olur.) [Müslim]

(Şeytan, Arefe gününden başka bir günde daha zelil, rezil, hakir ve kinli görülmez.) [İ. Malik]

(Allahü teâlâ, Arefe günü kullarına nazar eder. Zerre kadar imanı olanı affeder.) [Gunye]

(Rahmet kapıları dört gece açılır. O gecelerde yapılan dua, reddolmaz. Ramazan ve Kurban bayramının birinci gecesi, Berat ve Arefe gecesi.) [İsfehani]

HAYATIN KISA OLMASININ SEBEBİ

2011-11-03T10:09:00.002+02:00

Kominist Rejm döneminde Rusyada Polit-Büro Üyeleri bakıyorlar ki her türlü imkana rağmen kendi hayatları 65-70 yaşlarında sonra ererken Kafkasyadaki Türklerin hayatları 100-130-140 yaşlarında sona ermektedir. Bunun sebebini araştırmak üzere Moskova Üniversitesinden 7 Profesör görevlendirilirler. İlk ay bu 7 Profesörün raporunda "Burada herşey çok kötü, Gıda ilaç doktor, para yakacak yok, Bizim de bu yaza çıkacağımız şüpheli. İnsanlar patates bulgur ve soğanddan başka da bir şey yemiyorlar" İkinci ay doluyor, aynı rapor! Diğer aylarda da hep aynısı. Tam 1 yıl bu şekilde gidiyor. Bu duruma sinirlenen Kominist Rejim görevllerden hesap sormak için onlara baskı yapınca Profesörler tekrar araştırmaya koyulur ve Bölge Halkına sormaya karar verirler. Bu 7 profesör Bölge Halkından 140 yaşındaki bir türkün evine misafir olurlar, Ellerini öper önünde diz çökerler ve Bu kadar uzun yaşamanın sırrını O yaşlı adama sorarlar. Aralarında geen dialog şu şekildedir: - Evlatlar ne zamandan beri burdasınız? -1 yıl -Peki bizim köylerimize, ilçelerimize, kasabalarımıza mezralarımıza, yaylalarımıza gittiniz mi ? -Gittik -Hiç birbirinin aleyhinde konuşan, hasetlik eden, kin tutan, birbirlerini kıskanan gördünüz mü ? -Hayır Herkes bağında bahçesinde işiyle gücüyle uğraşıyordu. -Bakın Evlatlar! DEV BİR ÇINAR AĞACININ GÖVDESİNDEN GİREN 4 KURT 15 GÜNDE BU AĞACI KURUTUR. İNSANIN DA 4 KURDU VARDIR. BUNLAR: 1. Kin 2. Nefret 3. Kıskançlık ve 4. Husumettir. Bu 4 kurdu içimizden atmalıyız. Aksi takdirde ne yaparsak yapalım, bu 4 kurt bizi için için yer bitirir. Siz istediğiniz kadar iyi beslenin. yediklerinize dikkat edin. Doktor kontrolünde olun, içten içe erir gidersiniz. O 4 kurt sizi kurutur ve öbür dünyaya gönderir. Atımızı Alan Yolumuzu da Almadı Ya // Asım YEKELER Akis Kitap "Kendi istediğini mümin kardeşin içinde istemedikçe İmanımız olgunlaşmaz" Buhari "Eşlerinizden nefret etmeyin bir huyu kötüyse daha nice güzel huyları vardır. Hoşlanacağınız güzelliklerini hatırlayın" Müslim "Ateşin odunu yeyip bitirdiği gibi hased de yaptığımız iyilikleri yer bitirir" Tirmizi

Telefonla Konuşurken Bile Gülümseyiniz...

2011-11-01T11:14:00.002+02:00

Büyüklerimiz "Yaşa ki göresin" demişler. Son bilimsel buluş beyin hücrelerinin ayna nöron özelliği ile telsiz internet gibi çalışması keşfidir.

Yani yanınızdan güçlü duygularla geçen biri sizin beyninizde istem dışı bazı alanları harekete geçirebiliyor. Yemek yerken, yemek yiyeni seyrederken ve yemek yemeyi hayal ederken beynimizin aynı alanları harekete geçiyor.

Son yıllarda hızla gelişen beyin görüntüleme teknikleri ve beyin araştırmaları bize bu bilgiyi kazandırdı.

Çocuklarda ve erişkinlerde son yıllarda tanımlanan bir hastalık var ‘Nonverbal öğrenme güçlüğü’. Bu hastalıkta kişi sözel olarak olağanüstü öğrenir. Yani işiterek ve kelimelerle ifade edilen bilgileri kolay ve uzun süre akılda tutar. Ama sosyalliği ve duygusallığı öğrenemez veya güçlükle öğrenir. Konuşurken ses tonunu ayarlayamaz ve genellikle robot gibi konuşur.

Karşı tarafın duygularını anlayamaz, imaları, mizahı, şakayı algılayamaz. Temizlik, tertip düzen öğrenemez ama Mars’ta hayat, fizik, matematik konularında saatlerce konuşur. Çok ileri biçimine ‘Asperger Sendromu’ denilir. Çocuklarda otizmin bir biçimidir. Anlamsız tekrarlar ve takıntıların yoğun olduğu bir hastalık biçimidir.

NVLT (Nonverbal Learning Test) olarak tanımlanan bilgisayar ortamında yapılan bir testle teşhis doğrulanabilir.

Duygular bilimsel kategoridir.

Damasio isimli bir sinir bilimci ‘Dekartes’in Yanılgısı’ isimli bir kitap yazdı. Bu kitap Dekartes’in ‘her şey akıldır, düşünüyorum o halde varım, insan konuşan hayvandır’ biçiminde özetlenebilecek tezinin böylece tarihin çöplüğüne atılması gerçekleşti.

Çünkü Darwin, Freud gibi bilim adına insanlığın düşünce sistemine değiştirmenin ilk kıvılcımı bu görüşlerle atılmıştı. Bilim adına görünmeyen gerçekler yok sayılmıştı.

Hatta ünlü bir hikaye vardır. Sovyetler Birliği’nde, soğuk savaş öncesi ateizm resmi ideoloji olarak okutuluyordu.

Öğretmenler materyalizmi din gibi anlatırken eline bir portakal alıp ‘Sen benden bu portakalı iste verebilirim, aynı portakalı Tanrı’dan iste o veremez, bunun için Tanrı yoktur’ diyor. Bir öğrenci itiraz ettiğinde öğretmen ‘Tanrı’nın olduğunu göster sana portakalı verebilirim’ diyor, zeki çocuk ‘Öğretmenin siz Tanrı’nın olmadığını gösterin ben size bir portakal bahçesi vereyim’ diyor.

Bilim adına duyguları küçümseyenler şimdi yani duyguların bilimsel kategori olduğu gerçeği karşısında suskunluk içindeler.

Beyin bilimlerindeki hızlı gelişme ‘Dalga fonksiyonu’ gerçeğini ortaya çıkardı. Hatta önümüzdeki 20 yıl içerisinde sinirbilimlerdeki yayınları % 50 sinin beyin dalgaları ile ilgili olacağı tahmin ediliyor.

Telefonla bile konuşurken sevginizi hissetmenizin ve hislerinizi ifade etmenin büyüleyici gücünü bilelim. Hatta güler yüzlü olmanızın karşı tarafta uyandırdığı sözel olmayan iletişimin beyinsel karşılığının harekete geçtiğini keşfetmek sihir etkisini açıklıyor.

Güleryüzlü ve ikna gücü yüksek, yakınında bulunduğunuzda kendinizi mutlu hissettiğiniz insanların sırrını anlamak istiyorsanız, daha fazla bilgi için Timaş yayınları arasında çıkan ‘İnanç Psikolojisi’ kitabını tavsiye ederim.

Prof.Dr. Nevzat TARHAN

en iyi haslet

2011-11-01T00:41:00.000+02:00

Oğlu, Hazret-i Lokmana sorar:

- En iyi haslet nedir?

- Dindar olmaktır.

- Peki babacığım, bu haslet iki olursa?

- Dindarlık ve mal sahibi olmak.

- Üç olursa?

- Dindarlık, mal ve haya.

- Dört olursa?

- Dindarlık, mal, haya ve güzel ahlak.

- Beş olursa?

- Dindarlık, mal, haya, güzel ahlak ve cömertliktir.

- Altı olursa?

- Oğlum, bu beş haslet kimde olursa, o kimse takva ehli, temiz bir kimsedir, Allahü teâlânın dostudur, şeytandan uzaktır.

kaddafi

2011-10-25T10:47:00.002+03:00

Kaddafi'ye rahmet diliyorum.

Kaddafi’yi kutluyorum. Kaçmayacağım, şehit olana kadar çatışacağım demişti. Sözünün eri çıktı. Allah günahlarını affeder inşallah diyorum.

Sözümona, filtre edilmeye zaman bulunamamış vahşi görüntüler ekranları kapladı. Saatlerce filtre edilmeye zaman bulunamadı.

Bir yandan, çocuklarınız seyretmesin denilerek, bir yandan tekrar tekrar saatlerce beynimize kazındı. Çocuklarınız seyretmesin, hoş olmayan görüntüler dene dene yayınlandı. Hoş değil ama müstehaktı. Çocuklar görmemeliydi ama sonu işte buydu. Azdı bile..

Birisinin elinde AB bayrağı, ne denli mutlu olduğunu anlatıyordu kameraya. ‘NATOnun desteğiyle devrim yaptık, Allah’ıma çok şükür.!’ le bitiriyordu konuşmasını.

NATO-Devrim-Allah-Şükür nasıl aynı cümlede kullanılabiliyor ve AB bayrağı altında kullanılabiliyordu..? İnsanı dumura uğratıyor.!

Bu görüntüler, Müslüman Kaddafi’ye değilde, bir Fransız Alman yada Amerikalıya ait olsaydı, ekranlarda nasıl yer alırdı, neler söylenirdi acaba.?

Düşünüyorumda, ne İslam’ın ne kadar vahşi bir din olduğu kalırdı, ne doğu insanının barbarlığı..

Ne İslam’ın teröristliği..

Hatta ve hatta salt bu görüntüler bile, ‘demokrat ve humanist batının’ müdahalesi için yeterli sebep oluşturabilirdi..?!

*

Özgürlük, özgürlük haykırışları görüntülere eşlik ediyordu..

Libya’ya demokrasi ve özgürlük gelmişti, NATO bombalarıyla, silahla ve kanla, vahşetle, linçle..

Allah’ım sen bizi demokrasi ve özgürlükten koru demek geliyor içimden.!

*

Haber ve görüntülerin anlattığı: Kaddafinin yer aldığı konvoyun havadan vurulduğu, yaralanan ve kendinden geçen Kaddafinin ambulansla götürülürken, yolda çevrildiği ve linç edildiğidir. Gerisi holivud işi, kes-yapışır clip.!

*

Nesine rahmet diliyorsun soranlara, 1- Petrol gelirinden, az-çok bütün halkına pay dağıttığı , 2-Kıbrıs harekatında ve sonrasındaki karşılıksız yardımları, 3-Onca dost ve stratejik müttefikimiz, pekaka na kucak açarken, bir tek o geri çevirdiği için yeter diyorum.

Bayrakla Doğanlar, Bayraksız Ölemez!

2011-10-22T16:18:00.002+03:00

Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“Allâh yolunda öldürülenleri sakın ölü sanmayın. Bilâkis onlar diridirler! Allâh’ın lütuf ve kereminden kendilerine verdikleri ile sevinçli bir hâlde Rableri yanında rızıklara nâil olmaktadırlar. Arkalarından gelecek ve henüz kendilerine katılmamış olan şehîd kardeşlerine de hiçbir keder ve korku olmadığını ve kendilerinin üzülmeyeceklerini müjdelemek isterler. Onlar, Allâh’tan olan bir nîmeti, bolluğu ve Allâh’ın, mü’minlerin ecrini zâyî etmeyeceğini müjdelerler.” (Âl-i İmrân, 169-171)

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Ümmetime ağır gelmeyecek olsaydı, hiçbir seriyyeden geri kalmaz, hepsine katılırdım. Allâh yolunda şehîd olmak, sonra diriltilmek tekrar şehîd olmak yine diriltilip tekrar şehîd olmak isterdim.” (Buhârî, Îman, 26; Müslim, İmâre, 103, 107)

Allâh Rasûlü (sav) bir gün ashâbına şöyle buyurdu:

“Bu gece rüyamda iki adam gördüm. Yanıma gelip beni bir ağaca çıkardılar, sonra da bir eve götürdüler. O ev, şimdiye kadar benzerini görmediğim güzellik ve kıymette idi. Sonra o iki kişi bana:

“–Bu eşsiz ev, şehîdler sarayıdır.” dedi.” (Buhârî, Cihâd, 4; Cenâiz, 93)

Peygamber Efendimiz, ashâbından şehîd olanlarla çok yakından alâkadar olmuş, onlara husûsî bir ihtimam göstermiş, onların cennette olduklarını müjdelemiş, hem yakınlarını tesellî etmiş hem de sahâbe-i kirâmı şehâdet makâmına özendirmiştir.

ŞEHİTLERİMİZ

2011-10-19T10:30:00.000+03:00

Şehitlerimize Allahtan Rahmet…Ailelerinde Başsağlığı diliyoruz…acımız çok büyük hangi kelime ile anlatılır bilemiyorum

düğüm

2011-10-18T16:41:00.003+03:00

İçte deprem olur dışın düğümü/ İhlâssız çözülmez işin düğümü/ Aklımdan geçeni, düşündüğümü/ Okusam kim dinler, yazsam kim anlar?" A. Krkc

akıl

2011-10-18T13:27:00.002+03:00

Akla mağrûr olma Eflâtun-ı vakt olsan dahî, Bir edîb-i kâmili gördükde tıfl-i mekteb ol" (Nef''î)

saadet

2011-10-18T10:54:00.002+03:00

Saadetten murad şekavet zail olmakmış derler. Şikayetten kurtulmakla ele geçiyor mutluluk dedikleri..

sevgi

2011-10-17T20:33:00.002+03:00

Sevgi garip bir yangın.Yaşaması için büyümesi gerek.O yangına herşeyini atacaksın; zamanını, gururunu, dehanı.. (Cemil Meriç)

sufiler

2011-10-17T13:05:00.002+03:00

Sufiler insanın günahına kafayı takmasında bile bir benlik gizlendiğini söylerler. Ben yaptım, nasıl yaptım, nasıl yaparım?Yaparsın.

Zikrin Sağlığa Etkisi

2011-10-16T10:24:00.001+03:00

Maddesel boyutu ile akıl almaz hızda ilerlemesine rağmen modern tıp uygulamalarının insanlarımızın beklentilerine cevap verememesi günümüzde biz hekimleri başka alternatiflere yöneltmektedir. Bugünkü konumuzu bu nedenden ötürü farklı bir alana ayırarak sizleri kısa özetlerle bilgilendirmek istiyorum.

Bütün dünyanın yıllardır bildiği bir kavram var: Adı Chi...

Can yada Chi... Adına ne söylersek söyleyelim. Yaşamak için oksijene suya havaya ve gıdaya ne kadar ihtiyacımız varsa en az o kadar da Chi'ye ihtiyacımız vardır. Bu enerjinin büyük bir kısmı daha dünyaya gelmeden ebeveynlerden elde ediliyor. Yani anne rahminde iken biz aslında bu enerji ile yaşamaya başlıyoruz. Doğduktan sonra ise akciğerlerimize dolan oksijen ve annemizden emmeye başladığımızı süt ile Chi enerjimizi belli bir dengeye oturtuyoruz.

Peki Chi nedir nasıl tanımlamamız gerekir?

Vücudumuzda kendine özgü özel kanallar aracılığıyla dolaşan can enerjisi yada yaşam enerjisi olarak kısaca tanımlayabiliriz. Çin kültüründe ise “Chi” enerjisi daha karışık olarak tarif edilmektedir. Chi enerjisinin tam olarak tanımını yapamasak da hücre ve dokularımıza can veren onları ruhla bütünleştiren bir aracımız olarak da kabul edebiliriz. Chi tüm canlılar için adeta olmazsa olmaz bir enerjimizdir.

İçim bayılır gibi oluyor yada canım çekiliyor diye yakınan bir insan aslında Chi enerjisinin azaldığını ifade etmiş oluyor. Günümüzün sık yakınma konularından olan halsizlik yorgunluk huzursuzluk depresyon ve enerji azlığı tükenmişlik gibi bir çok yakınma ve şikayetin altında bu Chi eksikliği yatıyor olmasın. Yapılan onlarca tetkik ve tedavilere rağmen hiçbir olumlu sonuç alınamayan bu ve benzeri şikayetleri olan insanlara artık bir çok hekimimiz ilaç dışı şeyler tavsiye eder oldu. Bir kısmı yoga derken başka bir kısmı meditasyon diyebiliyor. Geleneksel çin tıbbında Tai Chi olarak isimlendirilen çeşitli bedensel ritüellerle hareketlere ise sanki can simidi gibi sarılır olduk.

Chi enerjisi doku ve organlarımızda, tıpkı kan damarları ve sinir sistemi gibi bir ucundan diğerine, hiç durmaksızın gece gündüz mütemadiyen dolaşır. Bu özel kanallara geleneksel Çin tıbbında meridyen ismi verilmektedir. Ortodoks batı tıbbı bugün içinden çıkmakta zorlandığı bir çok açmazını çözüme kavuşturmak için Chi enerjisini ve onun dolaşım yolları ile ilgili açıklamakta zorlandığı konuları bilimsel temellerine oturtarak içselleştirmiş durumda. Her insanın vücudunda yirmiden fazla kanalda 300 den fazla noktada non stop (hiç durmadan) dolaşan bu enerjinin akımı ile ilgili bir çok problem hastalık olarak karşımıza çıkmaktadır.

Çağımızda modern tıbbın ne kadar ilerlemiş olduğunu belirtmeme gerek bile yok. Nerde ise ömürlere ömür katılacak derken doğal felaketler ihtiras savaşları ve teknolojinin getirdikler yanında götürdükleri ile de ömürlere ömür katmak yerine 20 li 30 lu yaşlarda kalp ve beyin krizinden aids uyuşturucu batağı intiharlar ve strese bağlı hastalıklardan yine patır patır dökülmeye devam ediyoruz. Sanırım bu paradoks bilimsel kafalı meslektaşlarımızı uyandırarak nerde yanlış yaptık sorusu ile bizleri yüzleştirdi ki ben bu gün size böyle bir aktarım yapabiliyorum. Zikir ve Chi…

***

Zikir; kelime anlamı ile anma-hatırlama ve insanın hayatı duyarak yaşaması ya da varlığın koridorlarında gezerken hemen her nesneden Allah’a ait bir mesaj alması demektir. Bu mânâda zikir ile namaz arasında sıkı bir irtibat söz konusudur. Zikir gizli ve açık oturarak yatarak yürürken konuşurken hareket halinde devamlı yaratanla rabıtalı olmak anlamına kullanılabilir. Zikir özellikle açık ve tasavvufi ritüellerle gerçekleştirildiğinde duaya katılan bütün insanlarda manevi haz ve mutluluğa bağlı bir gevşeme rahatlama ve paylaşıldıkca artan bir enerji fazlalığına sebep olabilmektedir.

Batıda ve uzak doğu kültüründe kabul gören yoga meditasyon gibi ritüelli ibadetlerin bizim kültürümüzdeki karşılığı manevi dinamiğimizdir zikir. . Bu gözlük bize sağlıklı olmada dinç ve zinde yaşamada Rabbi ile bağlantılı olmanın avantajlarını temin edecektir. Rabbimize yaklaştıkça ondan direkt olarak aldığımız saf enerji bizi sadece hastalıklara karşı korumayacak aynı zamanda çevremizle ve kendimizle daha barışık yaşamanında kapısını aralayacaktır. Sağlık ve mutluluk dileklerimle.

Dr. Ali Akben; Altınoluk Dergisi;2008 - Kasim, Sayı: 273, Sayfa: 059

TEMBELLİĞE VE MAZERETE SON!

2011-10-15T12:29:00.000+03:00

Halkımız arasında meşhur bir söz vardır. Derler ki: “İsteyen bir yol bulur, istemeyen de mazeret bulur.” Bu söz, günümüzdeki Müslümanların bir bölümüne şıp diye oturuyor. İnsanlar yapmaları gereken şeyleri “azgın nefis”in telkin ve teşvikleriyle yapmadıklarından dolayı kendilerini temize çıkarabilmek için mazeretler uyduruyorlar. Uydurdukları mazeretleriyle kendi sığınakları oluşturuyorlar. Hâlbuki bu tür davranış içerisine girenler ancak bilerek ya da bilmeyerek kendi kendilerini aldatıyorlar.

“Günahları”nı, “tembelliklerini, “ihmalkârlıklarını, “vesveselerini mazeret kılıfıyla örtmeye çalışanların“, zerre miktarı hayır ve şerrin hesabının görüleceği” günde imtihanı kaybetmesinden endişe ediyoruz.

Günümüzün tembellik ve mazeret içerisinde bocalanan bazı meselelere bakalım… Hangi konularda tembellik yapıyoruz?

Allah'a kulluk noktasındaki tembellik en tehlikeli olanıdır. Bilindiği gibi tembel insanlar zamanında yapacakları işi devamlı ertelerler. Namaz kılınması lâzım… Yarın kılarım derler yarınlar bir türlü gelmez.

Ramazanda Oruç tutması gereklidir: Bin türlü mazeret hazırlar.

Zengin sınıfında ise Zekat vermesi icap eder: Hep bir sonraki sene toptan veririm der ama miktar arttıkça ertelenen sene sayısı da artar.

Bu ve buna benzer İtikat, İbadet, Muamelat, ve her türlü dini noktalarda Allah'a kulluğunu erteleyen Müslüman öyle bir zamana rastlar ki; Ecelin ertelenmediği vakit gelmiştir. Hayıflanmak, üzülmek, esef etmek te artık çare değildir. Aklımızı başımıza alalım ve her amelimizi zamanında yapmaya gayret edelim. Çünkü yaşadığımız hayatın yedeği yok. Ahirette de kandırılacak, aldatılacak, mazeret dinleyecek birilerini bulamayacağız.

Kitabımız Kur’ân-ı Kerime yeterli derecede vakıf olmaktan uzağız. Kur'an'ı anlamıyoruz, İşin garip olan tarafı anlamaya da çalışmıyoruz. Hep birileri okusun, birileri anlatsın… lâkin biz yüzünden dahi okuyamayalım. Eğer böyleysek acınacak durumdayız demektir ve en kısa zamanda Kurana hizmet yönünde önce kendimiz kitabımıza sarılacağız, sonra eşimize ve çocuklarımıza Kuran sevgisini aşılayacağız. Çevre çevre Kuran halkasını genişleteceğiz. Kuranın hizmetçisi olacağız.

Çünkü Peygamber efendimiz mealen buyuruyorki: " Sizin en hayırlılarınız Kuranı öğrenen ve öğretenlerinizdir." Müslümanlar için çok önemli olan bu müjdeli habere sımsıkı sarılacağız. İnanıyoruz ki; Kurtuluş sadece Kur'an'da ve İslam’dadır...

Müslümanlar Kur’ân’ın sınırlarını çizdiği helâl-haram hudutlarını kesinlikle ihlâl edemezler. Yalnız bu hudutları tayin etmek de İlim ile olur. Onun için Kitabımızı çok okuyacağız. Anlayana, kavrayana kadar ondan kopmayacağız. Zorda kaldığımız her an ona sarılacağız… Edebimiz, ahlakımız, yaşantımız, velhasıl her adım atışımız kitabımıza uygun olacak.

Ne olur artık dünyamızı mamur hâle getirmeyi, dünya malına canla başla sarılmayı birazcık erteleyelim birazda Dinimiz için gayret sarf edelim. İnanıyoruz ki; Dinimiz düzelirse hem dünyamız, hem de Ahiretimiz nurlanacaktır. Şükürler olsun çoğumuzun hali vakti yerinde, imkanlarımız çok geniş. Allah’ın dinine sarılmayı ertelemeyelim.

Müslümanların İnsanlığa faydalı olacak faaliyetlere koşması zaruridir. Bu tür sosyal faaliyetlerden kişinin kaçması kendi kendinden kaçması, kendi kendisini aldatması demektir. Müslümanlar artık kendilerini ciddiye almalarının vaktinin geldiğini hesap etmelidirler. Akıl baliğ yaşını idrak etmiş olanlardan itibaren kimse kendisini geri planda göremez. Yaşı ilerleyenler " Artık yeşeripte bostan mı olacağım " düşüncesiyle kendilerini bu hizmetin dışına çıkaramazlar.

Bu din kadını, erkeği, yaşlısı, genci, fakiri, zenginiyle yaşanmak için Rabbimiz tarafından Peygamber efendimiz (sav) aracılığıyla bizlere ulaştırılmıştır. 1400 küsur senelik geniş bir İlmi birikim bizlere kadar taşınmıştır. Bizlere sadece ihlâsla, İslam dinine sarılmak kalıyor… Tekrar ediyoruz Tembelliğe ve Mazerete geçit yok diyeceğiz.

Arif Nihat Asya ne diyor şiirinde: " Hâla ne diye oyunda oynaştasın. Fatihin İstanbul’u fethettiği yaştasın."

Evet kendimizi ciddiye alalım. Biz ciddiye almazsak hiç kimse bizi adam yerine koymaz. Yaratılmışların en şereflisi olduğumuzu bilelim ve buna lâyık olalım...

Şeytanın en büyük uğraşı bütün insanlığı yoldan çıkartmak için çalışmak ve bu uğurda Kıyamete kadar gayret göstermektir.

Aman Şeytana ve şeytanın uşaklarına fırsat vermeyelim. Şeytan Haramları, günahları, Dinimizin çirkin bulduğu bütün amelleri allayıp pullayıp yandaşlarına güzel gösterecektir.

Haramların kapısını sonuna kadar açacak zinacıyı, içkiciyi, kumarcıyı, yalancıyı, iftiracıyı, hasta ve illetli beyinlilerin hepsini geçici olarak koruma altına alacak, onların dostu gibi görünecek, Vesvesesi ile muhatabını sapıklığa sürükleyince de zevkten dört köşe olacak…

İnananların kalbine şirk tohumlarını atmak için asker sayısını sürekli artıracak, İsyan bayrağının kıyamete kadar taşıyıcılığını üstlenecektir. Aman şeytanın hilesine, desisesine, aldatmalarına kapılmayalım…

Uyanık olalım. Kış uykusuna yatmış olanları da uyandırmaya gayret edelim. Ömrümüzün geri kalan kısmını Allah'a ve Peygamberine (sav) bağlılıkla geçirelim.

Unutmayalım: Şeytan bizim günahlardan tövbe etmemizi istemez. Şeytan bizim Hidayete, kurtuluşa kavuşmamızı istemez. Şeytan bizim Allaha sığınmamızdan hoşnut olmaz. Şeytan bizim Namaz kılmamızı, SECDE etmemizi istemez. Müslümanlar günah işledikten sonra, Pişmanlık duyup tevbe kapısına yapışınca o kusur ve günahlarından kurtulacakken, Güzel niyetleriyle iblisi çatlatması gerekirken Hâla tembellik ve Mazeret hastalığını gündemde tutarak hayatını sürdürüyorsa o insanın alçalışı ve düşüşü hızlanır…

Allah korusun * ESFELİ SAFİLİNE * Yani aşağıların aşağısına yuvarlanır. İnsanlık şerefini ayaklar altına alır ve hayvanlardan daha aşağı derecelere iner.

Akıl nimetinin bize tanıdığı güzellikle diyoruz ki Allaha ve onun Resulüne (sav) itaat etmekle Şeytanı, lanetli iblisi çıldırtalım. Allah'ın gazabına uğramaktan korunalım. Samimiyetle ve sadakatle dinimize bağlanalım, sarılalım.

Ve bilelim ki; hesapların görüleceği o günde:

Ne tembelliklerimize ne de dünyadaki mazeretlerimize…

MAZERET GÖSTERİLMİYOR…

Alıntı

adam olmak

2011-10-14T15:12:00.002+03:00

Prof. Dr. Metin Kazancı Bey, ilk üç Osmanlı padişahının, yani Osman Bey, Orhan Bey ve Murat Hüdavendigar’ın okuma yazma bilmediklerini söyledi. Ayrıca hem Osman Bey’in hem Orhan Bey’in vefat ettiklerinde geride bıraktıkları mal varlıklarının birkaç koyun ve birkaç kap kacaktan ibaret olduğunu öğrenince, dünyanın en iyi üniversitelerinde okuyup da ülkelerine döndüğünde devlet malını yağma eden prensler geldi aklıma. Demek ki adam olmak için sadece okumuş olmak yeterli olmuyormuş. Osman Özsoy

hayırlı cumalar

2011-10-13T22:22:00.002+03:00

‎''Bir namazım, bir duam, birde eski seccadem, hepsi hepsi bu kadar, işte benim sermayem''

Necip Fazıl Kısakürek

Televizyon Karşısında "1095 SAAT"

2011-10-13T13:42:00.002+03:00

Büyük emekler ve yüksek fiyatlarla ele geçen bir nimetin değerini herkes takdir eder. Fakat hiçbir fiyat ödemeksizin doğuştan sahip olduğumuz nimetler, dünyadaki herşeyden daha değerli olmalarına rağmen, layık oldukları itinayı nedense görmezler. Böyle nimetleri mirasyediler gibi harcamakta birbirimizle adeta yarışırız.

İşin en garip tarafıda, bu nimetlerin en değerlisinin, en hoyrat bir şekilde israf edilmesidir. Bu nimet sayılıdır, sınırlıdır, her an hızlanan bir tükenişle eriyip gitmektedir ve bir daha geri gelmeyecektir. Zaman tünellerine belki filmlerde, hikayelerde ve rüyalarda girebilirsiniz ama, gerçek hayatta asla. Bir hastalık sonrası sağlığın geri dönüşü gibi, kayıp zamanlar hiçbir zaman tekrar ele geçmez.

Zaman deyince, onun en büyük düşmanı ister istemez akla geliyor: Televizyon.

Bu aletin ömrümüze maliyetini hiç hesapladınız mı ?

Gelin, beraber hesaplayalım.

Birinci soru : Günde kaç saatiniz televizyon başında geçiyor ?

Ortalama -belki de iyimser - bir hesapla üç saat diyelim. İlk başta pek ürkütücü gelmiyor. Ancak günler damlaya damlaya hafta olur, ay olur, yıl olur, sonunda bir ömür olur, biter. Eğer televizyonun günde 3 saatten bir yılda yiyip bitirdiği zamanı hesaplarsak, 1095 saat eder. Bu da gecesiyle, gündüzüyle 45 gün demektir, televizyon başında geçen 45 gün ve 45 gece.

Geriye kalanlar ise dizilerin, gevezeliklerin, daha bir yığın levhiyat ve fuhşiyatın günah izleri. Belki araya tesadüfen bir iki bilgi kırıntısıda sıkışmış olabilir; ama bununda fiyatı herhalde 1095 saatlik insan ömrü değildir !

Şimdi ikinci soru : Televizyon canavarının pençesinde can veren bu 1095 saat, bize neler kazandırabilirdi ?

Bu rakam, bir öğrencinin bütün bir öğretim yılı boyunca gördüğü ders saatlerinde daha da büyük bir yekûndur. Demek ki, en azından kayıp bir öğretim yılı var orta yerde.

1095 saat içerisinde bir yabancı dili iyi seviyede öğrenmek mümkündür. Bu demektir ki, televizyon her yıl bize bir yabancı dil kaybettiriyor.

Kitap okumayı tercih ederseniz, ağır bir okuyuşla 25000 sayfalık kitabı bu müddet içerisinde bitirmeniz mümkündür.

Eğer herbir harfi en az 10 bâkî sevap meyvesi veren Kur'an okuyacak olsanız, bu 1095 saat, 10 tane hatim eder. ( Ağır okuyanlar üzülmesin; onlara zaten çifte sevap müjdesi var.) Veya bu müddetin sadece üçte birini kaza namazlarına ayırmakla, üç yıllık borcu defterden silebilirsiniz.

Eğer bu hesaplar uzun ve karmaşık geliyorsa, televizyonun sadece bir tek ezan vaktindeki maliyetini düşünün. Bu yeryüzünde Kabe'ye yönelerek halka halka saf tutmuş yüz milyonlarca müslümanın arasına katılıp onların dualarına ve aminlerine iştirak etmek gibi bir fırsatı tepmek manasına gelir. Tek bir namaz vaktindeki bu kaybı, dünyada hangi şey telafi edebilir ?

" İnsanlardan öylesi vardır ki, halkı farkettirmeden ve hiçbir bilgiye dayanmaksızın Allah yolundan saptırmak ve dini alaya almak icin boş söz ve eğlencelere müşteri çıkar. işte onlar için hor ve hakir edici bir azap vardir. "(Lokman Suresi,6)

"İblis dedi ki: "Madem ki, insan yüzünden Sen beni rahmetinden uzaklaştırdın; bende Senin doğru yolundaki insanların önüne oturup yollarını keseceğim. Sonra önlerinden ve arkalarından, sağlarindan ve sollarından onların üzerine varacağim.Sen de onların çoğunu şükredici bulmayacaksın."(A'raf Suresi, 17)

Firkâtine râm oldum,umudunla haşroldum!

2011-10-13T00:05:00.000+03:00

Kimi zaman suskun kaldım

Sadece hasretin yudumuyla yol aldım, kalbime nazar edeni andım

Fecrin kuşatan vecdiyle nasıl ağladım,kalbimin sahibine adandım ve kandım

Yâr dedikçe, figanım nüksettikçe,boynum çaresiz büküldükçe malik olana sığındım

Ne cezbeden hâlin esiriyim

Ne sevdayı karartan bir mânânın hastasıyım,hangi dirilişin niyazındayım

İnşiraha muhtaç bir kalple nasıl vuslatı anayım,ecrin feyziyle aşkına ulaşayım

Nasıl bir aklın,nizama kadir olmayan nefsi hastalıkların ki sadrından kurtulayım

Arif ne söyler,aşkı tarif eder

Ruhunu yakmayan bir lahzadan nasıl söz eder, ar içinde kime iltica eyler

Mecnun niye boynunu büker, bir lokma ekmeği neyler, o aşk kalbine evet, yeter

Melülleşen hissiyat, çaresiz kalan nefs-i maslahat elhak ruhuna aşkın vecdini eker

Nasıl taklidin sulbunda yaşayayım

Ruhumu bahşedene, akıl ve irade verene, merak ettiren Hakka imanla varayım

İdrake ulaşmayan,hesabı gale almayan, lahzanın didarında yol almayanı anayım

Bahtın teslimiyetinde,nasibin telakkisinde, tercihin her cümlesinde aşksız kalayım

Çürümeye amade tenimi ne sanayım

Aldatmayı, insanlıktan çıkmayı, nefsin sefilliğinde solumayı nasıl bırakmalıyım

Benlik kafesinden, tekebbürün kepaze eden illetinden bu ahvalimle nasıl sığınayım

Utanmayı unutmuş, edebi ruhunda yaşatmayı anlamamış bir kalbi ben ne yapayım

Yâr derken, kendimden geçerken

İrademden vazgeçmeyi yeğlerken,lafazan mı olayım,”ne derler”lemi” yol alayım

Hırsın nasıl bir hissiyatın tezahürüdür, asabiyetin neden halinde ki çaresizliğindir

Mütemadiyen yargıç olman, olur olmaz zan içinde bulunmanı ise nasıl anlayayım

Mustafa CİLASUN

Kalbin Gücü

2011-10-12T15:04:00.002+03:00

Kalp; sözlükte vücudun kan dolaşımı merkezi, yürek, gönül, herşeyin ortası, duyguların sultanı ... gibi anlamlara gelmektedir.

Tıpla ilgili kitaplar ise, insan kalbi hakkında daha değişik bilgiler vermektedir.

Dakikada 70-75 defa atar. 70 yaşlarına gelmiş bir kişinin kalbi o güne kadar takriben 2900 milyon kere atıp en az 167.961.600.000 kere kanı damarlara pompalamıştır. Bunu başka şekilde söylemek gerekirse, bir yılda 1,5 milyon galon kanı pompalamak suretiyle bir ömür boyunca 2100 kadar boing 747 jet uçağının yakıt ihtiyacını karşılamakla eş değerdedir. Yumruk büyüklüğündeki bir cisim ve aklın sınırlarını zorlayan bu rakamlar! 24 saat zarfında sarfettiği enerji normal bir adamı 125 metre yüksekliğe kaldıracak güç demektir.

Bununla beraber kalbin bir de manevi yönü vardır ki, biz ona genellikle gönül adını vermekteyiz.

Çünkü, insanlar akılla bulamadıklarına gönülle erişmek isterler. Bu yüzden olacak ki, aklın sınırlı oluşuna dikkat çeken Mevlana, "Bu yolda akıl, çamura batmış eşektir." benzetmesini yapmaktadır. Çünkü insan, herşeyi akılla çözemediği gibi salt mantıkla da halledemez, işte o zaman devreye gönül girer. Kalbin işlevinin bittiği yerde gönül yoluna devam eder.

Gönül, öyle yüce bir varlıktır ki, alçağı bile yükseltir. Söz gelişi, birine 'alçak' dediğinizde o kişi buna fazlasıyla üzülür, ama ayni kişiye 'alçak gönüllü' dediğinizde ise, kendini yücelmiş hissederek bir sevinç duyar. Demek ki gönül, burada alçağı yüceltmiştir.

Dr. Haluk Nurbaki, kalbi bu yönden ele alarak şu bilgileri verir:

"Yeni buluşlar birçok şeyi yıktığı gibi materyalist görüşü de kökünden söküp atmıştır. Darwin nazariyesinden sonra 'akıl ve beyin herşeyi halleder' görüşü de iflas etmiştir. Çünkü insanı insan yapan değerler akıl ve beyinden ibaret olmayıp bir de kalp vardır. Merhamet, cesaret ve sevgi gibi insanı yücelten değerler hep kalp ile ilgilidir. İnsan vücudundaki bütün bezelerin beyne bağlı olduğu kanunu temelden yıkılmıştır. Çünkü göz yaşı bezlerinin, emri kalpten alıp, akıl ve beyni değil, sadece kalbi dinlediği tespit edilmiştir. Şefkat, merhamet ve sevgi merkezlerinin de kalp olduğu kesinleşmiştir. Allah'ın:

“Kalbinizle inanın' öğüdünün sırrı böylece anlaşılmıştır."

Kalp, gönül veya yürek... Adına ne derseniz deyiniz. Herşeyin madde planı yanında bir de manevi yönü vardır ki, ilim ilerledikçe gerçekler biraz daha netlik kazanacaktır.

Ümit

Bois adındaki düşünür: "Ümidini kaybetmiş olanın başka kaybedecek birşeyi yoktur." diyor. Ne yazık ki, doğru söylüyor. Ümidini kaybedenlerin sanki yaşamaya da hakları kalmamıştır. Onları hayata bağlayan bütün ipler kopmuş olduğundan tutunacak birşeyleri kalmamıştır. Büyüklerimiz şu hatırlatmayı yapmışlardır: "Hayat bir faaliyet ve harekettir. Onu yürüten ise şevktir. Şevk dolu bir ruhla hayat ortamına atılan insan, yeis yani ümitsizlik adı verilen korkunç düşmanla karşılaşır. Bu düşman onun ayağını kaydırıp düşürmeye çalışır:

Aman sende!.. Bu işi senden başka yapacak yok mu? Hem sen bu işi başaramazsın... gibi bir sürü olumsuz düşüncelerle yolundan döndürmek ister. Eğer moral bozulur, maneviyat sarsılırsa gerçekten o iş başarılamaz, ve bir adım dahi ileriye gidilemez. Onun içindir ki, bu azılı düşmana karşı Allah'ın kullarına yaptığı hatırlatma daima gözönünde bulundurulmalıdır: "Allah'dan ümidinizi kesmeyiniz." Bu söz ile daima ümitsizlik yenilebilir. İnsanları kemiren yeis daima bu ümitle yokedilir.

Peygamber Efendimiz de şu hatırlatmayı yapmışlardır: "Birşey tamamen ele geçirilmezse, tamamen de terkedilmez."

Demek ki, pes etmek yok. Çünkü azmin elinden birşey kurtulmaz. Ancak yılmamak gerekir. Çünkü başarının ilk engeli ümitsizliktir. Onu aşmadıkça düzlüğe çıkamayız. Ümidin bittiği, çaresizlik anlarının gelip çattığını sananlar için bir İngiliz şairi şunları söylüyor:

"Umudunu mu yitirdin? Dostların çekip gittiler mi? Kendini yapayalnız mı hissediyorsun? Asla yalnız olduğunu sanma!. Kapını ve pencereni sonuna kadar aç ve dış dünya ile harman ol, hemhal ol ve onunla kucaklaş.. Kuşları dinle, yıldızları oku ve denizle dertleş. Allah ile konuş..Allah'a yalvar ve yakar. O seni duyar. O'nun sana neler verdiğini düşün. Lutfettiği nimetleri bir bir gözönünde bulundur, şükretmesini öğren... (Göreceksin ki,) esen yel içine ferahlık dolduracaktır..."

Unutma ki, nice tek gözlüler hiç gözleri olmayanlara bakarak, nice tek kollular hiç kolları olmayanları görerek.. Nice tek bacaklılar hiç bacağı olmayanları düşünerek, mutlu olmasını bilmişler ve kendilerine bu nimetleri veren Allah’a şükretmişlerdir.

Unutmayalım ki, bizim rnutlu olmamız ve ümitsizliğe düşmememiz için bir değil birçok sebep var. Hele bunlar üzerinde bir düşünelim!. Meğer biz nice imkânlara sahipmişiz!...

Mehmet Coşar, Altınoluk Dergisi

Steve Jobs Stanford Üniversitesi Mezuniyet Konuşması

2011-10-11T11:56:00.002+03:00

Kötü insan yoktur, kötü davranış vardır!… Nurettin Topçu

2011-10-11T00:48:00.001+03:00

Kötü insan yoktur, kötü davranış vardır!… Nurettin Topçu

içimizdeki düşman

2011-10-10T14:04:00.001+03:00

Ey Hak yolcusu!

Gerçeği öğrenmek istiyorsan;

Mûsâ da, Firavun da ölmediler;

bugün senin içinde yaşıyorlar,

senin varlığına gizlenmişler,

senin gönlünde savaşlarına devâm ediyorlar.

Bu sebeple birbirine düşman olan bu iki kişiyi kendinde araman gerekir!

(Hz. Mevlana)

Hatırlayanımız var mı, sevgi neydi?

2011-10-09T16:04:00.000+03:00

Sevgilerinin üstünden kışlar ve baharlar geçenlere!

Hatırlayanımız var mı,sevgi neydi?

İlk sevgi sözcüğünü ,ilk kıpırdanışını yüreğinin hatırlayanımız var mı?

İlk hüznümüzün adını sevgi koyabiliyor muyuz şimdi geriye dönüp baktığımızda?Deruni coğrafyamızı kaplayan zifiri bulutların ve üzerimize örtülen maddeci felsefenin ağırlığına nezaman başkaldırmıştı sevgilerimiz,hatırlayanınız var mı?Ne zaman sevgilerimiz paralarımızdan önce tartılırdı;ya ne zaman Pazar eyledik sevgilerimizi,biliyor musunuz?En son nezaman bir sevgiyi söyleşmiştik bir sevgiliyle?!..Her gün bir parçamızı daha tüketen teknoloji çağında sevgiye en son ne zaman yürekten bir merhaba demiştik,hatırlayanınız var mı?

Hatırlıyor musunuz,sevgi neydi?

Üzüm henüz yaratılmamışken insanları sarhoş eden o muydu acep?!..O muydu canından ve cihandan geçiren sahip kıranları?.Binyıllar ve binlerce yıllar boyunce pervaneyi ateşe düşüren,bülbülü şeydalandıran o muydu?Neydi sevgi?!..

SEVGİ BİR BAKIŞ,BİR GÜLÜŞ MÜYDÜ BAZEN;BİR AKIŞ,BİR KOŞUŞ MUYDU?..SEVGİ GÖNÜL KUMAŞINDA BİR NAKIŞ MIYDI?!..

Hatırlayan var mı sevgi neydi?Leyla’ların,Şirin’lerin,Aslı’ların nazı mıydı o;yoksa Mecnun’ların,Ferhat’ların,Kerem’lerin niyazı mı?Hangisinde belirmişti ilk kıvılcımı sevginin?Neydi sevgi?!..

Açıkken gözbebeğimize yerleşen de,göz yumduğumuzda gönlümüze sızan da sevgi değil miydi bir vakitler?Bir dudağın kıpırdanışından yanağımıza akseden pembelikler,utanmalar sevgi değil miydi yoksa?En son ne zaman kızarmıştı yanağımız,hatırlayanınız var mı?Uykumuzu en son ne zaman terketmiştik sevgiyi düşünmek adına?En son sevgi şiirini hangi gecede okumuştuk;?

SAHİ, NEYDİ SEVGİ?BİR ÇUHAYI İPEK GÖREBİLMEK MİYDİ;TOPRAĞI AMBER NİYETİNE KOKLAMAK MI?SURETİ SİRETE,ARAZI CEVHERE,BEDENİ RUHA KÖLE EYLEMEK MİYDİ SEVGİ?SEVGİ BİR İYİLİK MİYDİ,ŞEFKATLİ BİR CÜMLECİK Mİ?NEYDİ SEVGİ,DIŞ MIYDI, YOKSA İÇ Mİ;ZAHİR MİYDİ,YAHUT BATIN MI;KALIP MIYDI,YA Kİ CAN MI?VAR OLMAK MI,VARLKITAN GEÇMEK Mİ?DÜNYAYA GÜLMEYE Mİ GELMİŞTİK,AĞLAMAYA MI;ÖLÜYOR MUYUZ,YOKSA DOĞUYOR MU?SEVGİ NEYDİ?!..

Unuttuk,acep neydi sevgi?Bir yetimin başını okşarken dimağımıza yerleşen tat mıydı o?Bir bebeğin süt kokulu teninde ki su çiçeği miydi?Sabah evden çıkarken özlemeye başladığımız bir ses miydi?Hatırlayanınız var mı,sevgi neydi?

Sevgi bir sigara dumanında,bir tren düdüğünde,bir dalganın en son hışırtısında ve bir turnanın kanadında mı kalmıştı?Sevgi Medine’de,Semerkant’ta,Sevgi Bağdat’ta,Endülüs’te,ta caddelerde,sokaklarda,evlerde,kapıların tokmaklarında çınlar durur muydu eskiden?Ya neden şimdi Ayasofya’da pitoresk,Divanyolun’nda kaldırım taşı,Ankara’da ittifak,Yeşil Kubbe’de Mevlana,Erciyes’te kar,Fırat’ta bir içim su olup girmiyor dünyamıza?!Neden nefeimiz daralıyor hummalı inatlarımız,kallavi benliklerimiz yüzünden?

Neden gönül yuvalarımıza kuzgunlar pikeleniyor da nesillerimiz sersefil ve derbeder?!..Sevginin koynunda büyüttüğümüz nazeninlere nazı enin ile mi unutturdular,semenderlerimiz ateşe niçin yanmaktalar?Soralım ta içimize;neydi sevgi?

Sevgi neydi sahi?Bir mektubun ilk satırı mıydı,bir telefondaki ilk ses mi?İnsanı mutlu eden o ilk satır mıydı defalarca okunan,yoksa ilk satır arayışları mı tekrar be tekrarlanan?Telefondaki bir ses insanın bir ömrünü doldurursa mı sevgiydi gerçekten,yoksa yeni sesler duymaya hiç yetmeyecek ömrün arayışları mı?

Sevgi bir acıydı herhalde,bir kederdi,kah hüzünle,kah mutlulukla hatırlanan.Belki de sabırdı sevgi,affetmekti,gelecek günler adına.Sevgi sınanamaktı adl-i İlahi’de ve sınavı geçmekti ercesine.Sevgi bir tevbeydi,nasuh kisvesinde;bir dirilişti nefsi öldürerek.Sevgi bir iyi ad bırakmaktı fena yurdunda.Ömür geçer de ad kalır...

SEVGİ:İKİ HECE...

Sevgi,SEVMEK kelimesinden türetilen bütün öteki kelimelerin en güzeli...

DERİN UYKULARA DALMADAN ÖNCE İLK SORU:

Sevgilerinizi en son ne zaman hatırlamıştınız ve sevgiyi hak edenleri en son ne zaman?!..

BİR SORU DAHA:

SEVGİLERİNİZ YALAN MIYDI YOKSA?!..

VE SON SORU:

ÇORAK VADİLERE YÖNELMİŞSE SEVGİLERİMİZ,ÇEVREMİZİ KANDIRMIYORSA SULARA,İÇİMİZDEN AKAN NİL OLSA NE?!..

İskender Pala

nadanı terketmeden

2011-10-08T17:39:00.001+03:00

Nâdanı terk etmeden Se11Se111

Neden Keşif?

2011-10-08T14:21:00.000+03:00

Birbirine aşk ile mi dolanmıştır o iki sağ el yoksa dua mı etmektedir? Neden iki sağ el? Bir aşk mümkün olsun diye iki elin iki farklı kişiye ait olduğu mu anlatılır yoksa tek bir sağ el aynada kendini mi seyretmektedir?

Rodin müzesini gezen bir göz...

Kâinat ALLAH’ın “ol!” emriyle var olduğu için bütün varlıklar O’nun sözleridir. Bu bağlamda Kâinat’ın yaratıldığı Lisan’ın dışında bir gerçeklik olamaz. Haliyle iktisab al nu’ût yani O’nun sıfatlarıyla şereflenmek de bir bakıma bu “Lisan” ile alâka kurmak, Lisan-ı İlâhi’yi kesbetmek mânâsındadır.

Varlık bir harftir, sen onun mânâsısın” diyordu Şeyh ül Ekber Hazretleri. Sormadan edemiyoruz kendimize: Bu Lisan ile yazılan Varlık harfinin mânâsına işaret eden aklî emareleri insan gözüyle (=aklıyla) görmek mümkün müdür?

Kâinat’a bakarak Hakikat’i görmek için gözümüze yol açabilecek bir Kâinat lisanı var mıdır?

Kâinat’ın lisanını çözmek için bilgi bulabileceğimiz bir kaynak var mı?” diye sorulabilir. Bu konuda Kâinat’ı yaratan Sanatçı’dan ve O’nun Elçisi’nden (SAV) daha güvenilir bir kaynak düşünmek imkânsız doğal olarak:

“En güzel isimler Allah’ındır. O halde, O’na bu güzel isimlerle dua edin..

Bunun için diyoruz ki göz ve kulak görme,işitme sürecinin özü değil de bir parça, bir uzantıdır. Benzer şekilde dil,,diş,dudak gibi organlar da “zikir” sürecinde aklî birer uzantıdır. Esası değildir:

“Nasıl ki dil ile “ateş” demek dili yakmıyor, “su” demek harareti gidermiyor, “ekmek” demek karnı doyurmuyor, “kılıç” demek vücudu kesmiyorsa; aynı şekilde, sadece dille kelime-i tevhidi söylemek de kişiyi kötülüklerden (ALLAH’ın rızası dahilinde olmayan hallerden) alıkoymaz. Söz kabuk, mâna özdür. Söz sedef ise, mâna incidir. Öz olmayınca kabuğu neylersin. İncisi olmayan sedef neye yarar. Kelime-i tevhidin sözcükleri ve mânası, beden ile ruh gibidir. Ruhsuz beden bir işe yaramadığı gibi, kelime-i tevhid de mâna olmaksızın hiçbir fayda sağlamaz.“ (Er-Risâletü’t-tevhîd Hz. Gazâlî)...

Ölüm Tohumları

2011-10-08T04:01:00.000+03:00

admin Kalıtımın Değiştirilmesinin Arkasındaki Karanlık Oyunlar.

Eski ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissenger’in “Yiyeceği kontrol edersen insanları kontrol edersin.” sözünün Amerikan küçük sosyo-politik elit tarafından tüm dünya insanlarının akıbetini değiştirebileceğinin hikâyesi.

Engdahl titizlikle Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar konusunu her yönüyle okuyucunun gözleri önüne seriyor. Kalıtımın değiştirilmesinin arkasındaki karanlık oyunlar bilim laboratuarlarından büyük şirketlerin yönetim kuruluna, hükümetteki kilit mevkilerden devlet başkanlarına dek uzanıyor.

Günümüzdeki gelişmelerin arkasındaki nedenleri anlamak isteyen, dünya barışı ve sosyal adalete inanan herkesin okuması gereken uykudan uyandıran bir kitap.

Gazeteci F. William Engdahl, 'Ölüm Tohumları' eserinde GDO adı verilen "şeytan planının" tüm ayrıntılarını açıklıyor. Amerika üzerinden insanlığı kontrol altına almak, bazı milletleri kısırlaştırarak yok etmek gibi çok kirli planları olan şirketlerin içyüzünü deşifre edilen eserin 'giriş' bölümünü istifadenize sunuyoruz. 'Ölüm Tohumları' herkesin üzerinde çokça düşünerek okuması gereken bir şaheser.

"Biz dünya nüfusunun %6.3'ünü oluşturuyoruz ama zenginliğinin yarısına sahibiz. Bu farklılık özellikle bizler ve Asyalılar kadar büyük. Böyle bir durumda kıskanılma ve gücenilme gibi bir durumda olamayız. Gelecek dönemdeki asil görevimiz, ulusal güvenliğimize bir zarar getirmeden bu farklılık durumunu sürdürebileceğimiz bir ilişki kalıbı tasarlamaktır. Bunu yapmak için de tüm duygusallık ve hayallerden uzak durup dünyanın her yerindeki ulusal hedeflerimize odaklanmalıyız. Kendimizi çıkarlarımızdan fedakaarlık ederek dünyanın iyiliği için lüksümüzden vazgeçeceğimiz konusunda kandırmamıza hiç gerek yok." Seorge Kennan, 1948

Bu kitap küçük bir sosyo-politik elit zümre tarafından 2.Dünya Savaşı sonrasında Vaşington'da ele alınmış bir proje ile ilgilidir. Bu, Kennan'in "farklılık durumunu sürdürebilmek" tümcesinin nasıl hayata geçirildiğinin anlatılmamış hikâyesidir. Aynı zamanda bir avuç insanın savaş sonrası tüm kaynaklara ve güce sahip oluşunun da hikâyesidir.

Bu, güç devrimi tarihinin de ötesindedir, hattâ bilim dâhi bu azınlığın hizmetine sokulmuştur. 1948'de Kennan'in da kendi notlarında tavsiye ettiği gibi, herhangi bir fedakârlık veya dünyanın iyiliği düşünülmeden acımasız politikalar uygulandı.

Seleflerinin aksine İngiliz imparatorluğu içindeki hâkim guruplar, yeni beliren 'Amerikan eliti, kendilerini savaştan sonra, "Amerikan Yüzyıh"nın şafağında ilan ettiler ve hitap yeteneklerini, dünyanın iyiliği için düşüncesini kendi amaçlarına uygun şekilde kullandılar. Onların Amerikan Yüzyılı daha yumuşak ve kibar bir imparatorluk olarak sömürgecilikten kurtuluş, demokrasi, ekonomik gelişme ve özgürlük kisvesi altında diğer ulusların kaderlerine hükmedebilen, Büyük İskender'den sonraki en büyük küresel imparatorluktu.

Bu kitap "Bir Savaş Yüzyılı: Anglo-Amerikan Petrol Politikaları ve Yeni Dünya Düzeni" adlı kitabın bir devamı niteliğindedir. Petrolden sonra ikinci bir "kırmızı hattı" takip eder. İnsanın yaşamını sürdürebilmesinde en temel ihtiyacı olan günlük ekmeğinin karşılanmasını konu alır. 70'ler boyunca bu Amerikan elitin menfaatine hizmet eden kişi, hayatı boyunca 'güç dengesi1 politikalarının bir uygulayıcısı olan Henry Kissinger'di. Ve dünya hâkimiyeti konusundaki şu fikrini açıklamıştır; "Petrolü kontrol edersen ulusları kontrol edersin, yiyeceği kontrol edersen insanları kontrol edersin."

"Küresel yiyeceği kontrol etme plânı" 1930'ların başlarına, savaşın patlak vermesinden önceye dayanır. Bu organizasyon belli başlı bazı ailelerin servetlerini korumak amacıyla seçilmiş özel kuruluşların yardımlarıyla maddi olarak destek görmüştür. Bu aileler güç ve zenginliklerini doğu sahili boyunca Boston, Vaşington, New York ve Philedelphia'ya yerleştirmişti. Bu sebeple egemen medya kuruluşları sıkça onlara atıfta bulunmuş, zaman zaman alay konusu etmişlerse de genellikle övmüşlerdir.

Savaşla birlikte Amerikan gücünün ağırlık merkezi doğu sahilinden Seattle, Houston, Las Vegas, Atlanta ve Miami gibi bölgelere dağıldı. Sonradan da Asya, Japonya ve Latin Amerika'ya.

2.Dünya savaşından bir süre önce bir aile diğerlerine göre daha fazla öne çıkmıştır. Bu ailenin serveti, uğruna kan dökülen ve savaşılan 'kara altın' petrole dayanıyordu. Bu aileyle ilgili olağandışı olan ise ailenin sadece petrole değil, diğer başka alanlarda da yatırım yapmaya karar vermesi olmuştur. Psikoloji, tıp, gençlerin eğitimi, tarım, biyoloji ve biyolojinin tarımsal uygulamalarına yatırım yapmışlardır. Çoğu kişinin fark etmediği devasa bir büyüme ve gelişme göstermişler, servetlerini de o ölçüde büyütmüşlerdir.

Bu kitapta ele alınan ana konu olan 'genetiği değiştirilmiş organizmalar' ya da GDO'nun tarihi, dönemin güçlü ailelerinden olan Rockefeller ailesinin (ve 4 kardeşin - David, Nelson, John ve Laurance) tarihiyle paralellik göstermektedir -ki savaşın Amerikan zaferiyle bitmesinden sonraki 30 yıl süresince güç evrimine bu insanlar yön vermiştir. Gücün tamamı ellerindedir ancak işin maliyeti tüm dünyayı etkilemiştir.

Bundan 30 yıl önce, erk Rockefeller ailesinin etrafında toplanmıştı. Bugün ise 4 kardeşin 3'ü çeşitli nedenlerle vefat etmiştir. Tüm amaçları, daha sonraları Pentagon'un 'tam spektrum egemenlik' adı vereceği, gerektiğinde askeri gücün de devreye sokulabileceği küresel hâkimiyetti. Projeleri o günlerdeki küçük bir güç gurubundan bugün hayal bile edemeyecekleri, tüm gezegenin geleceği hakkında inisiyatif sahibi oldukları bir noktaya evirildi.

Kaltım mühendisliği ile bitki ve diğer canlı organizmaların patentlenmesi tarihinin anlaşılabilmesi için 2.Dünya savaşını takip eden yıllardaki Amerikan gücünün dünyada nasıl yayıldığına bakmak gerekir.

George Kennan, Henry Luce, Averell Harriman ve hepsinden önce Rockefeller kardeşlerin tarım sektöründe başlattığı 'yeşil devrim' sayesinde Petro-kimyasal gübre, petrol ve enerji ürünlerine bağımlılık arttı. Onların o günlerde yaptıkları bugünün genetiğini değiştirme tarihinin ayrılmaz bir parçasıdır.

Yüzyılın başında gerçekleşen 4 çokuluslu dev şirket birleşerek dünya üzerindeki çoğu insanın temel besinlerinin (pirinç, soya fasulyesi, buğday, mısır ve hatta bazı sebze ve meyveler ile pamuk) kontrolünü ellerine geçirdiler. Hastalığa dayanıklı kümes ürünleri, genetiği değiştirilmiş, güya kuş gribine dayanıklı ürünler ve geni değiştirilmiş domuz ve sığır üretimi için çaba sarf etmişlerdir.

Dört özel şirketin üçünün Pentagonla kimyasal savaş araştırmaları konusunda sıkı bağları vardı. Dördüncü şirket aslen İsviçre kökenli olmasına rağmen İngiliz kontrolü altındaydı. Petrolde olduğu gibi GDO tarım projesi de bir Anglo-Amerikan küresel plânıdır.

Mayıs 2003'te Bağdat'taki acımasız Amerikan bombardımanının dumanı dağıldığında ABD başkanı GDO projesini stratejik bir konu haline getirdi ve ABD'nin savaş sonrası öncelikli dış politika gündemini oluşturdu. Dünyanın ikinci en büyük tarım üreticisi konumunda bulunan AB, bu küresel plânın önünde zorlu bir engel teşkil etmekteydi.

Her ne kadar Almanya, Yunanistan, Fransa ve Avusturya gibi AB ülkeleri diğer dünya uluslarına benzer şekilde GDO ekimine sağlık ve bilimsel nedenlerle karşı çıksalar da, 2006 yılı başlarında Dünya Ticaret Örgütü (WTO), AB'ni toplu GDO üretimi için kapılarını açmaya zorladı.

ABD ve İngiliz ordularının Irak'ı işgaliyle birlikte Vaşington, bu ülkeye genetiği değiştirilmiş tohumları ABD Tarım Bakanlığının bir cömertliği olarak göndermeye karar verdi. İlk büyük çaplı deney 90'ların başında çok uzun zamandır Rockefeller ailesinin bozduğu ve yolsuzlukla başı dertte olan Arjantin'de zaten yapılmıştı.

İlerleyen sayfalarda da göreceğiniz gibi GDO'nun yaygınlaşması ve çoğalması uğruna politik tehdit, hükümet baskısı, yalan, rüşvet yöntemleri kullanılmış ve hatta cinayetler bile işlenmiştir. Okurken bir suç romanı hissine kapılmanız sürpriz olmayacak. Tarımsal verimlilik ve dünyanın yiyecek sorunlarını çözme adı altında işlenen bu suçlar, bu küçük zümrenin amaçları doğrultusunda önemsizdir. Yapılan bunca şeyin hedefinde sadece para ve kâr yoktur. Nihayetinde bu güçlü aileler kimlerin merkez bankalarının başlarında duracağına karar verirler. Para onların yaratmaları ya da yok etmeleri için emirlerindedir.

Amaçları daha önceki despot ve diktatörlerin hayal ettikleri gibi mutlak dünya hâkimiyetidir. Kontrol edilmezlerse 10-20 yıl içerisinde bu hedeflerine ulaşmaları işten bile değil. Bu sebeple bu gerçeğin duyurulması ve herkes tarafından bilinmesi büyük önem arz etmektedir.

Bu metin Gazeteci F. William Engdahl’ın 'Ölüm Tohumları' adlı eserinin giriş bölümüdür.

Lütfen kitabı temin ederek okuyunuz

Onuncu Köyden...

2011-10-06T10:10:00.002+03:00

İnsan;önceleri çok şeyi sever. Çeşitli sevgilere tutunur tatmin olmak için. Zamanla görür ki; hiçbiri yâr olmuyor. Hayat bir anlamda menfaat olduğundan, can dost tabir edilecek kimseyi bulmak güçtür.

Kişiyi aşk semtine sürükleyen başlıca olgu;hayattan alınan darbeler ve hayal kırıklıklarıdır. Kişi, insana tutundukça öldüğünü, maddeye tutundukça elden çıktığını, dünyaya yöneldikçe kaybettiğini göre göre Aşk semtine yuvarlanır. Çaresizlerin,yıkıkların, kırıkların mahallesidir Aşk. Argo tabirle işi tıkırında giden, tuzu kuru, bir eli yağda-bir eli balda olanlardan bu semte uğrayan görülmemiştir. Yolları düşse bile sıkılır, kaçarlar hemen.

Bugüne kadar yaşadığım kayıplara, talihsizliklere, üzülmemeliyim. Onlar Hakk’ın beni Aşka çekmesi için birer sebepmiş. Sebepleri yaratana şükürler olsun”. Bu fark edildiğinde kişiden üzüntü, korku hali kalkar; eminlik,teslimiyet başlar.”Dikkat ediniz!. Allah Dostu olanlara korku yoktur,onlar mahzun da olacak değillerdir”(Yunus-62)

alıntı

Saâdetin anahtarı nedir?

2011-10-05T12:19:00.000+03:00

Lokman Hekîm, saâdetin anahtarını şöyle ifâde eder:

“İki şeyi unutma:

1.Allah -celle celâlühû-’yu unutma. (O’nun dostu olabilirsen selâmet bulursun.)

2.Ölümü unutma. (Fânîliğini unutma ki, nefsânî hayatın çıkmaz sokaklarında kaybolmayasın.)

İki şeyi de unut:

1.Sana yapılan menfî davranışları unut. (Mevlânâ’nın buyurduğu gibi: Dalındaki dikenlere sabredip hâline râzı olması, gülü, çiçeklerin şâhı kıldı.)

2.Yaptığın hayır ve iyilikleri unut. (Her güzel ameli, Rabbinin lutfu bil. Sana o iyilik temâyülünü Rabbinin lutfettiğini hatırından çıkarma! O’na şükret! Böylece nefsini palazlandırmaktan, ona rüşvet vermekten, yâni ona pay çıkarmaktan kurtul.)”

Gerçek bir mü’min, bir kuru ekmek parçasında bile saâdeti bulabilen, mes’ûd olan, Hakk’ın takdîr ettiği hayatın iniş-çıkışları içinde huzur hâlini korumayı bilen, hâlinden memnun olan, rızâ ehli kimsedir.

Şeytan Ye Diyor!...

2011-10-04T11:58:00.000+03:00

Allah. Bizlere Kur’an-ı Kerim vasıtasıyla seslenerek yiyeceklerin ‘temiz’ olanlarından yememizi öğütler.

Peki ama hangi gıdalar temiz? Temizden kasıt tam olarak ne? Bir gıdanın temiz (ve helal) olup olmadığını nasıl anlarız? Sözgelimi kalsiyum fosfatla beyazlatılmış, kimyasal yapıştırıcılarla şekillendirilmiş bir kesme şeker temiz olabilir mi? Ya işkence altında, hayatı boyunca gün ışığı görmeyen bir tavuğun et ve yumurtası? Ticari glikoz ve fruktoz şurubuna aroma ve boya ilavesi ile arısız üretilen yapay bal sizce temiz mi? GDO’lu mısırla beslenen, antibiyotik delisi olmuş sığırların eti caiz olabilir mi? Çocuklara bolca yedirdiğiniz hidrojenize bitkisel yağlı ve hatta DDT’li çikolatalar, gofretler? İçinde onlarca zararlı katkı maddesi bulunan beyaz ekmek sizce temiz kapsamına girer mi? İftar sofralarından bile eksik edilmeyen kolalı ve aromalı içeceklerde alkol olduğunu biliyor musunuz?

Bu gerçek liste uzar, hayatlar kısalır!

Gıda Güvenliği Hareketi Lideri Kemal Özer, Kur’an-ı Kerim’de zikredilen ‘temiz gıda’nın gerçek anlamını arıyor. Yıllardır gönül rahatlığıyla tükettiğimiz ‘şüpheli’ gıdaların ipliğini tek tek pazara çıkarırken; salığı kaybetmemek için tertemiz öneriler getiriyor. Dayatılan hazcı ve tüketim endeksli yaşam tarzını reddediyor, bizleri geleneksel ve tıbbi olanla yeniden buluşturuyor. “Ne yiyeceğimizi şaşırdık” diyenlere ‘dosdoğru’ yolu gösteriyor.

Yalanın meşru sayıldığı, yalancılığın meslek edinildiği bir dönemden geçiyoruz.

Yalan ve hile sorunu günümüzde birçok sektör için geçerli olmakla birlikte konumuzun gıda olması hasebiyle, gıda sektöründeki yalanlar, acaba kimler tarafından niçin geliştirilmiştir ve bu alanlar nelerdir?

Satın alınan ürünlerin etiketlerinde, çarşı pazarda ve bazı uzmanların dilinde aşağıdaki ifadeleri sıkça okur veya duyarız. Peki, bunlar ne anlama gelir?

Ürünün üzerinde “yüzde yüz yerli” yazıyor, içindekileri okuyorsunuz, neredeyse Türkçe kelime yok. İçindekilerin çoğu ithal malzemeler.

Karton kutu veya seleye/sepete samanı koyup, üstüne de “köy yumurtası” yazdın mı, işte sana yersen köy yumurtası? Sanki köyde tavuk kaldı da! Bir de köyde ne kadar çok yumurta üretiliyormuş ki, artık her satanın sattığı köy yumurtası.

Ürünün içindekiler kısmına bakıyorsun, “yenilebilir jelâtin” yazıyor. Bir de yanında “Ürünlerimizde domuz yağı ve domuzdan elde edilen hiçbir katkı maddesi yoktur” ibaresi gözümüze sokarcasına not ediliyor. Oysa Türkiye’de 1 gr bile jelâtin üretilmez. DTM verilerine göre; Türkiye jelâtini 16’sı batılı, toplam 17 ülkeden ithal ediyor. Dünyada jelâtinin yüzde 70’i domuz derisinden üretilir. Geriye kalan yüzde 30’un ise helâl kesim olduğunun hiçbir garantisi zaten yok. Okumaya devam ediyorsunuz ve üründe “mono digliserit” içeriğini görüyorsunuz. Ne garip ki, çoğu kez buda domuzdan elde edilir.

Bazı ekmek yapımında İngilizce kısaltıcı anlamında “shortening/yağ” ifadesini görürüz. Unlu mâmullerde dünya gıda literatürüne de bu isimle geçen ‘shortening/unlu mâmul yağları’ kullanılır. Bununda en ucuzu ve yaygın olanı, “domuz iç yağı ve kuyruk yağı” (lard) olanıdır. Ekmek satışları çoğunlukla etiketsiz olduğu için, alırken kimse en çok tüketilen gıda maddesinin içeriğini zaten öğrenemez.

Domuz Yağı

Hikmetinden sual olunmaz, her nedense dünyada üretilen her şeyin helâli, hiçbir denetimin olmadığı, olsa bile menşeinin ne devletin, ne de tüketicinin umurunda olmadığı ülkemize bir yolunu bulup geliyor demek ki?

Artık her üründe ‘domuz içermez’ uyarısı “alkol ve türevi katkılar içermez” uyarısıyla birlikte bulunuyor. Tavuktan gazoza, bazı tatlılardan kolaya, meyve sularından enerji içeceklerine kadar pek çok ürüne alkol ekleniyor. Mevzuat hazretlerinin izin verdiği ürünlere alkol eklenmesi devam ettiği halde, bu klişe yalanda ambalajlara not edilmeye devam ediyor.

Bazı yalanlar da var ki; gerçeğini yazsalar çoğu insan bu ürünleri satın almayacak. İşte bunlardan bir kaçı.

Margarin yerine “hidrojenize bitkisel yağ”, dikkat ishal olabilirsiniz yerine “laksatif etki” yazılmalı ki, gönül rahatlığıyla alıp tüketelim.

Fenilalanin vücut için gereklidir. Bu ihtiyaç, proteinli gıdalardan sağlanır. Ancak endüstriyel ürünlerle alınan fenilalanin, -bir amino asidin metobolize edilemeyerek- kanda ve diğer vücut sıvılarında artarak çocuğun gelişmekte olan beynini harap edip, Türkiye’de yaygın görülen ileri derecede zeka özürlü (fenilketonüri) olmasına neden olduğu iddia edilir. Bu soruna ise, çoğunluğu -son günlerin en tartışmalı ürünü olan- mısırdan elde edilen früktoz, glikoz gibi şekerler ile aspartam, sakkarin gibi tatlandırıcıların yol açtığı belirtiliyor. Bu tatlandırıcıları içeren ürünlerin kullanıldığı endüstriyel gıdalarda ‘fenilalanin içerir’ uyarısı yer alır. Peki, ürünlerin ambalajında ‘fenilalanin içerir’ yerine; ‘şişmanlığa, diyabete, kansere neden olabilir’ denilse, alır mıydınız? Siz almazsanız kapitalist endüstri bunu kime satardı? Ekonomik istikrar bozulacağına, sizin sağlığınız bozulsa kıyamet mi kopar? Bir iki cazgırlık yapıp, susarsınız nasılsa.

Şeker hastasısınız ve doktorunuz reçetenize tatlandırıcı yazdı. Baktınız ki aspartam, sakkarin veya bir benzeriymiş. Oysa aspartam; yüzde 40 oranında sinirsel bir uyarıcı olan aspartik asit, yüzde 50 oranında beyin için zararlı fenilalanin ve yüzde 10 oranında da metil alkol içerir. Evet, yanlış duymadınız, metil alkol yani kanserojen ispirto. Bu üründe de, “alkol içermez yazıyor”du değil mi?

Güya ülkemizde, bebeklerin ürünlerine GDO’lu ürün eklemek yasakya. Ama bir bakın, Bebe… diye devam eden markanın -6 aylık bebekler için gerekli- diye pazarladığı gereksiz bebek ürününün etiketinde “modifiye mısır nişastası” yazıyor. Sadece onda mı? Ketçaplar, soslar, çorbalar, çikolatalar vs’lerde de rastlıyoruz aynı ifadeye. Peki, modifiye ne demek? ‘Yok canım değildir!’ Tam da tahmin ettiğiniz gibi, yani GDO’lu demek.

Devletin kurumu Çaykur bile, kimyasal gübrelerle yetiştirilen ve fermante edilen çayların ambalajına “doğal” yazıyor. Üstüne üstlük bir de üç-dört katına “organik” dediği çayı satıyor. TDK’nın sözlüğüne baktığınızda ‘organik, natürel, doğal, tabiî’ kelimeleri aynı anlama geliyor. Yani bu kelimeler, ‘tabiî’ kelimesinin yerine uydurulmuş. Peki, hangisi doğru ‘organik mi, doğal mı?’ Natürel, doğal, organik masalını devlet yaparda, özel sektör geri durur mu?

Pazarda herkes “tarla domatesi bunlar” diye bağırıyor. Neredeyse her üründe doğal, natürel ve şimdi de organik. Bakalım ardından ne gelecek?

Bazı reklamları hatırlayın. “Anne sütü kadar değerli” ve “fındık ye aynısı” gibi bilinçaltını yöneten şeytanca cümleler.

Süt, UHT ve pastörize edildiğinde, sindirim ve emilmesi gerekli olan laktaz, galaktaz, fosfataz gibi bazı faydalı enzimlerin yok olmasına neden olur. Pastörize ve UHT sütü sindirebilmek için zorlanan pankreasın kanser/hasar görmesine rağmen, hâlâ birileri bu ürünleri önerir. “Normal süt”ü ise “sokak sütü” olarak küçümser.

Kendi Uzun Ömürlü Ama İçenlerinki Bilinmez!

Neredeyse her üründe “doğala özdeş aroma” ifadesini görürüz. Kimisi ise “Yapay aroma içermez, doğala özdeş aroma” gibi ifadeler koyuyor. Demek ki yapay yani kimyasal aromada kullanılıyormuş. Peki “doğala özdeş aroma” ne demek? Mesela ürün çilek, fındık, kayısı, şeftali vs aromalarından birini içersin ve üzerinde de “doğala özdeş aroma” yazsın. Peki bu özdeş aroma yanında ifade edildiği gibi doğal mı?

Bir üründen aroma elde etmek her zaman ekonomik olmadığı gibi çok da pahalı olabilir. Ama aromanın, illaki adı geçen meyveden olması gerekmiyor. Bakteri, mantar gibi organizmalar, devasa tanklarda fermante edilip, ‘özdeş aroma’ elde edilir. Fizyoterapist Oğuzhan Söylemez’e göre; bu şekilde 1 kilo özdeş şeftali aroması elde etmek, hem 20 kat daha ucuz, hem de tadı daha keskin. İşte doğala özdeş denilen meyve aromalarından bazılarının kaynağı:

Sporobolomyces odorus/mantardan doğala özdeş şeftali aroması,

Trichoderma viride/yermantarından doğala özdeş Hindistancevizi aroması,

Trametes odorata/ağaç mantarından doğala özdeş bal aroması,

Bacilus subtilis ve Corynebacterium glutamicum/mikroptan doğala özdeş fındık aroması.

Çoğu Meyve Suyunun Meyvesiz Üretildiğini Biliyor muydunuz?

Lütfen “devlet bunlara neden müsaade ediyor” gibi soruları sormayınız.

Kul hakkının önemli ölçüde tedavülden kaldırıldığı günümüzde, tüccarların önemli bir kısmı için Hz Peygamber s.a.v.’in, aşağıdaki Hadis-i Şerif’i nasıl bir anlam taşıdığına, bu hilelere müracaat edenler karar vermeli elbette. Ancak bizler de bu tür hileli ürünleri almaya devam edersek, aldatılmayı hak edip, aldatanları da teşvik etmiş olmaz mıyız?

Hz. Ebu Hureyre r.a. anlatıyor:

Rasülullah s.a.v. çarşıda bir yiyecek yığınına rastlayınca, elini yığına daldırıp çıkardı. Parmaklarına rutubet bulaştı.

Rasülullah s.a.v., satıcıya: ‘Ey satıcı nedir bu?’ diye çıkıştı.

Satıcı: ‘Ey Allah’ın Resulü, yağmur ıslattı’, deyince;

Rasülullah: ‘Bu ıslaklığı üste getirip, herkesin görmesini sağlasaydın ya? Kim bizi aldatırsa, o bizden değildir’ buyurdu.

Kemal Özer

çünkü ALLAH var

2011-10-03T11:44:00.000+03:00

ÇÜNKÜ ALLAH VAR

“ Ve sen yine denendiğinde;

Ve yine kalbin daraldığında;

Ve yine bütün kapılar kapandığında ;

Ve yine ne yapman gerektiğini bilemediğinde;

Uzun uzun düşün ...

Ve hatırla Yaradanını !...”

"Allah c.c kuluna kafi değil mi? "

(Zümer Suresi)

Belki de yaşadıklarını kimsenin yaşamadığını düşünüyorsun? Kendi içinde, adeta iğne oyası ile işlenmiş dertlerinin gelinlik bir kızın çeyiz sandığı kadar çok olduğuna inanıyorsun. Binlerce ilmek, binlerce düğüm. “Nakış nakış işlenmiş dertlerim var” diyorsun kendince... Yaşadığımız dünyanın en dertli insanın kendin olduğunu sanıyorsun? Kim bilir belki de öyledir. Belki de… Dipsiz kuyulardan sesleniyorsun, hani Yusuf misâli... Sesinin duyulmadığını sanıyorsun.

Gordion düğümü olmuş dertlerinin, bir kılıç darbesi ile çözülmesini bekliyorsun. Böylece nefes almak, biraz rahatlamak istiyorsun… Suya dalıp da boğuluyor gibi olur ya insan, hani birden başını suyun üstüne çıkarır da derin bir nefes alır da; ‘oh’ der ya, onun gibi derin bir nefes almak istiyorsun. Biraz ferahlamak… Biraz nefes almak… Her nefesin şükrünü ‘bilenlerin’ olduğu da geçiyor gönlünden. Onları da biliyorsun, tanıyorsun... Onlar, ne mütebbessim insanlardı değil mi? Biz niye onlara benzeyemedik? Sahi neden?

Kalbinin sıkışmasından kurtulmak, huzura kavuşmak istiyorsun… Bütün bunları hak ettiğini de düşünüyorsun. Ama bunları hep kendi içinde yaşıyorsun… Oysa o mütebessim insanlar gibi; Allah’ı hatırlayıp, Allah’a güvenip, Allah’a sığınıp ve içtenlikle, samimi olarak dua ettiğinde yalnız olmadığını anlayacaksın inşallah. Çünkü Allah var: O, seni duyuyor ve görüyor… Daha ne istiyorsun canım kardeşim… Kalbin huzur içinde aç ellerini duaya… O güzel insanlar gibi; korku ve ümit arasında...

Hepimizin üzerinde bazı sorumluluklar var. Gündelik hayatın telaşı hiç bitmiyor ki. Ama yine de yapmamız gereken şeyler var… Onca uğraşmamıza rağmen bazı şeyler istediğimiz gibi de olmuyor… Olabilir… Belki de olmaması bizim için daha hayırlı. Bir de böyle düşün. Bazen bir tokat gibi yüzümüze vuruyor gerçekler. Ya da gerçek sandığımız şeyler... Aslı öyle mi acaba? Hz.Hızır’ın hikâyesi geçiyor aklından. Dünyanın bir imtihan sahası olduğunu düşünüyorsun. Sen bütün samimiyetinle ve saflığınla; elinden geleni yap! Çünkü Allah var, O, sana çıkış yolu gösterecektir. İçten, riyasız gözyaşı dök sevgili kardeşim… Gece herkes derin uykulardayken, sen uyanık ol, sessizce göz yaşların yanaklarından süzülsün… Kardeşim, cehennemi söndürecek belki de o bir damla göz yaşındır değil mi? Doğrusunu en iyi O bilir… “Ne kadar da şerre dua ediyorsunuz, hayra dua ettiğiniz gibi.” Demiyor mu Yüce Allah.

Hastalığına şifa arıyorsun, doktor doktor gezdin. Ağrıların dinmedi. Acının tarifini belki de sadece sen yapabilecek kadar ‘acıyı’ yaşadın. El aç Yüce Allah’a, yalvar yakar canım ablam, Allah her derdin devasını vermiştir. Senin için en iyiyi O, bilir… Rahmeti gazabını geçen güzel Allah’ım inşallah derdine derman olur… Eyyüp Peygamberi düşün… Eyyüp Peygamber gibi Allah’a güven, O,’na dayan… Çünkü Allah var, O, her zorluğa karşı bize güç verecektir, çıkış yolu gösterecektir… O, senin hakkında en iyisini bilir… Hadi aç ellerini canım ablam, bizler için de dua et, biz biliyoruz ki, hastanın duası makbuldür…

Ailen oyuncaklar gibi dağılmış, paramparça olmuş olabilir; şu veya bu sebeple. Sen de oyuncağı kırılan çocuk misali, için için ağlıyorsun. Hepimiz dünyanın bu kadar sorunu karşısında hep çocuğuz… Biz o çocuk gözyaşlarındaki saflığa kurban oluruz... Unutma!...

Gece, uykunun en derin yerinde vuran deprem misali yıkılan duvarlar arasında kalmış gibisin. Kendini güçsüz ve çaresiz hissediyorsun. Tutunacak bir ip arıyorsun. Seni kurtaracak o ip, sımsıkı sarıldığın Allah’ın ipidir. Diğer tutunduğun ipler elinde kalacaktır. Uçları boşluktadır, biliyorsun...

Annen baban çok uzaktalar, eşin dostun sana yabancı gibi. Hatta aynı yastığa baş koyduğun eşin o kadar uzakta ki… Hayatta tek başına kalmış gibi duygular içindesin. Hacer misâli o tepeden o tepeye koşuyor gibisin... Unutma canım kardeşim Allah var, senin en güzel dayanağın, sığınağın. Yeter ki, Allah’a ram ol!

Seherde ellerini aç, samimi olarak yalvar, gözyaşı dök, ah bir bilsen o bir damla gözyaşının ne kadar değerli olduğunu… Bir bilsen… Sen, sana düşeni yap, gerisini O’na bırak. Sıkıntılar içinde olan sadece sen değilsin. Elleri duaya açılmış milyonlarca kardeşini düşün, duanı onların duaları arasına kat, herkese dua et, belki o herkesten birinin duası da seni içine alır.

Canım kardeşlerim, hepimizin sıkıntılı anları var. Hepimizin çeşitli sorunları var. Bazen umutsuzluğa kapıldığımız da oluyor, insanız, zayıflık gösterebiliriz ama sorunlarla boğuşurken Allah’tan samimiyetle yardım isatemeyi unutmayalım. Sorunlar içinde kaybolmayalım. Belki de o sorunumuz bizi Allah’a daha da yaklaştırır. Bak Rabbim ne buyuruyor: “Olur ki, bir şey sizin için hayırlı iken, siz onu hoş görmezsiniz. Yine olur ki, bir şey sizin için kötü iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz.”

Biz sorunlar karşısında sabır göstermezsek, nasıl yarına hazırlanacağız? Daha önce yaşayanların neler çektiklerini düşün; bin bir işkenceye tabi tutulanları, evlatları gözü önünde şehit edilenleri, kızgın çöllerde atlara bağlanıp sürüklenenleri, yerlerinden yurtlarından sürülenleri, açlıktan karnına taş bağlayanları vs.vs. Daha ne sıkıntılar, neler neler yaşayanları düşün. Düşün! Ama onlar en zor anlarında bile “Allah var” deyip sabır gösteriyorlardı. Biliyorlardı ki, Yüce Yaradan onları görüyor ve duyuyor… Size ne oldu da en ufak sorunda darmadağın oluyorsunuz? Ne çabuk yıkılıyorsunuz? Hani sabrınız, hani sabrımız?

Rabbimiz ne buyuruyor: “Yoksa siz, sizden öncekilerin başına gelenler, sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?”

Dua gibi bir silahımız var. Neden ona sarılmayalım, neden?

Yüce Rabbimiz “Sabır ve namaz ile Ben’den isteyin, Ben’imle beraber yanında kimseyi anmayın,” demiyor mu?

Öyleyse sevgili kardeşlerim, hadi herkes için dua edelim...

Allah, dualarımızı hayırlısıyla kabul etsin. Amin.

Selamlarımla…

Erol Derman

buulkem@gmail.com

alıntıdır

can

2011-10-02T10:22:00.000+03:00

Ten fânîdir, can ölmez, Gidenler geri gelmez! Ölür ise ten ölür, Canlar ölesi değil!.. Yûnus Emre

ahlak

2011-10-01T11:15:00.000+03:00

Su; buzu erittiği gibi güzel ahlak da günahları eritir. Sirke balı bozduğu gibi kötü ahlak da ameli bozar.

Mutluluk nedir?"

2011-09-30T20:59:00.000+03:00

"Mutluluk nedir?" diye sor bir kediye, ciğer mi der sence?

"Mutluluk sıcacık bir kucakta sevilmektir" diyecektir bence..

"Mutluluk nedir?" diye sor bir köre, "görmek" - midir der sence?

"Mutluluk her rengi hissedebilmektir" diyecektir bence...

"Mutluluk nedir?" diye sor bir dilenciye, "çuval dolusu para" mı der sence?

"Mutluluk sıcacık bir evde eksiksiz huzurla" yaşamaktır diyecektir bence...

"Mutluluk nedir?" diye sor bir sevene, "onunla olmak" mıdır der sence?

Hayır! "Mutluluk, onun mutlu olduğunu bilmektir" diyecektir bence.

Pucca

iyilik

2011-09-29T14:46:00.002+03:00

İyiliğin bilgisine sahip olmayanlara diğer bütün bilgiler zarar verir.

Öğrenmekteki Sır

2011-09-28T21:17:00.000+03:00

Öğrenmekteki Sır

ilmi nafi Uzun yıllar önceydi. Bir gün, bir dergiden röportaj için geldiler. Röportajı yapan zat sordu: “Efendim,” dedi. “Talebelik hayatınız nasıl geçti?” Güldüm. “Talebelik hayatım bitmedi ki” dedim. “Hâlâ devam ediyor. Kısmet olursa ölünceye kadar da, son nefesimi verinceye kadar da devam edecek. Hayat bir okul, bizler onun ebedî öğrencileriyiz.” Çok küçük yaşımdan itibaren hayata, olaylara, insanlara hep böyle baktım. İster beş yaşında bir çocukla konuşayım, ister doksan beş yaşında bir yaşlıyla konuşayım, hep onlardan bir şeyler öğrenmeye çalıştım. Madem ki her zerreden zikreden Allah’tı, hayata mânâ gözüyle bakanlar O’nun dışında bir şey göremezlerdi ki. Her gün, her insan, her olay, her haber karşısında biraz irkiliyor, biraz ürperiyor, hayret ediyor, hâlden hâle giriyoruz. Büyük Yunus bu durumu ne güzel anlatıyor:

“Her dem taze doğarız, bizden kim usanası”

Her an gerek fizyolojik, gerek psikolojik yönden biz değişiyoruz, çevremizdeki insanlar değişiyor, doğa bambaşka şekiller alıyor. Hayatın sonsuzluğu, ihtişamı ve güzelliği önünde ömür ne kadar kısa. Dünyada hiçbir kimse bir halk şairimiz kadar bu gerçeği güzel anlatamadı:

“Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti.”

Hayat ne kadar geçici, kısa da olsa, yüce Peygamberimizin buyruğunu dâima göz önünde bulundurmalıyız. “Beşikten mezara kadar ilim öğreniniz.” Ve yeryüzündeki bütün kitapların, bir tek kitabın daha iyi anlaşılması için okunduğu yüce Kur’an’da, “İlim öğrenmek kadın erkek her müslüman için farzdır.” buyuruluyor. Bizler bu Âyet-i Kerime ve Hadis-i Şerifin ışığında, değil her günümüzü, her saatimizi, her dakikamızı bile güzel değerlendirmek zorundayız. Çeşmeler gürül gürül akarken testilerini doldurmayanlar, yarın nedâmet içinde dövüneceklerdir.

Hayatta görmesini bilmek ne muhteşem bir olaydır. Ancak görebilenler idrâk edebilir, farkına varabilirler. Her an gözümüzün önünde ne olaylar oluyor. Bunlara bigane kalmak, bizden başka kime ne kaybettirir. Gözümüzün önünde her gün ne filimler, ne piyesler oynanıyor. Gördüğümüz her yüz başlı başına bir roman değil mi? Bilimsel olarak ispat edilmiş, resmi zabıtlara geçmiş, daha çocuk ana karnında iken pek çok şeyden haberdar oluyor. Evin içindeki anne baba arasındaki sert münâkaşalar, kırıcı sözler, kavgalar ana karnındaki çocuğu perişan ediyor. Özel makinalarla filmi çekilmiş. Bu durumda çocuğun alnı kırış kırış, elleri çaresizlik içinde bükülmüş. Büyük bir ıstırabı yaşadığı her hâlinden belli. Hepimiz okullarda okuduk. İki molekül hidrojen bir molekül oksijenle birleşiyor, su meydana geliyor. Ne muhteşem bir olay. Biri yakıcı, biri yanıcı. Onlar özel bir terkiple bir araya gelince, adına su denilen mucize ortaya çıkıyor. Bu nasıl oluyor? Hayata, insanlara, varoluşa, önyargılardan uzak, görmesini bilerek, tefekkür ederek, idrâk ederek, ürpererek, hayretle bakabilsek kim bilir daha neler göreceğiz, daha nelerin farkına varacağız. Büyük Yunus ne güzel özetlemiş:

“Bu dünya bir gelindir, pembe yeşil giyinmiş,

Kişi yeni geline bakıbanı doyamaz”

Hayret duygusu hayatta beni en çok ürperten en yüce bir makamdır. Hayret edebilmek, şaşabilmek, gözlerini iri iri açıp heyecanla titreyebilmek ne büyük, ne güzel, ne muhteşem bir olaydır. Büyük Yunus bu en yüce makamı çok güzel, çok sade bir ifade ile ne güzel anlatıyor:

“Benim bir karıncaya ulu nazarım vardır”

diyor. Mevlevî semaını görmeyen yok gibidir. Ne zaman böyle bir sema meclisinde bulunsam ürperirim, gözlerim yaşarır. Dikkât ettiyseniz görmüşsünüzdür. Semâzenin bir eli göğe açık, bir eli yere çevrilidir. Hak’tan aldığını halka verebilmenin ne güzel, ne sanatkârca bir ifadesi. Yalnız kendisi için öğrenmek, yalnız kendisi için okumak, yalnız kendisi için faydalanmak, İslâm’ın edebiyle, inceliğiyle, zarâfetiyle kâbili telif olmayan, ne çirkin bir davranıştır. İnsanlar sema törenlerinde olduğu gibi Hak’tan aldığını halka vermeye her an hazır olmalılar. Hazreti Ali ne güzel buyuruyor:

“Bana bir harf öğretenin kölesi olurum”

diyor. Bu öğretmenin de çeşitli yöntemleri var. Meselâ lisanen öğretmek, meselâ hâl diliyle öğretmek. Belki de en güzel olan, bu ikisinin birleşmesidir. Rahmetli Operatör Doktor Münir Derman hep sohbetlerinde tekrarlardı. “Dili ile değil, fiili ile öğüt verenlere uyun” derdi. Bir insanın kendi söylediği güzellikleri kendisinin yaşamaması ne acı bir olaydır. Büyük Yunus ne güzel anlatıyor:

“Cümle yerde Hak nâzır, göz gerektir göresi”

diyor. Bir gün bir büyükelçinin eşi televizyonda konuşuyordu. “Ben kocamın görevi nedeniyle bir çok ülkede bulundum. Batı mutfağından iki yüz otuz çeşit yemek biliyorum.” Bunu bir afra tafra içinde övünerek söylüyordu. Televizyonda konuşmayı yapan, çok zeki, uyanık genç bir kızdı. Birden büyükelçinin hanımına döndü ve “Makarna nasıl pişirilir” dedi. Biraz önce iki yüz otuz çeşit yemek bildiğini söyleyen hanım kızardı, bozardı, kekeledi. “Ben” dedi, “Hiç mutfağa girmedim. Rezistansta yemekleri hizmetçiler pişirir.” Televizyoncu kız muzip muzip gülümsedi. “Anlaşıldı efendim” dedi.

Olayın özeti bu. Hayat, en güzel rengini öğrenmek ve öğretmekle açan muhteşem bir güldür. O gülü koklamayı Allah cümlemize nasip etsin.

Sabri Tandoğan

etkili insanların

2011-09-27T21:46:00.000+03:00

Etkili İnsanların 7 Alışkanlığı

admin 1.Alışkanlık : Proaktif Ol

2.Alışkanlık : Sonunu Düşünerek İşe Başla

3.Alışkanlık : Önemli İşlere Öncelik Ver

4.Alışkanlık : Kazan/ Kazan Diye Düşün

5.Alışkanlık : Önce Anlamaya Çalış, Sonra Anlaşılmaya

6.Alışkanlık : Sinerji Yarat

7.Alışkanlık : Baltayı Bile

1.PROAKTİF OL:

R.Covey , Henry David THOREAU’nin ünlü sözü insanların yaşam düzeyini bilinçli çabayla yükseltme konusundaki tartışma götürmez yeteneğinden daha cesaret verici bir gerçek bilmiyorum derken insanları hayvanlardan ayıran öz bilinç ya da kendi zihinsel sürecimizi düşünebilme yeteneğinden bahsederek bazı alışkanlıkların insanların DNA’sında bulunduğundan bahsetmiştir. Etkili insanların birinci alışkanlığı olan proaktivite iş yönetimi literatüründe sıkça kullandığımız fakat bir çok sözlükte yer almayan bir sözcük olup inisiyatif anlamına gelen yalnız inisiyatifi ele almaktan çok daha öte bir anlamı vardır. İnsan olarak kendi yaşamlarımızdan sorumlu olduğumuzu davranışlarımız, koşullarımız değil, kararlarımızın işlevidir. Değerlerimizi duygularımızdan üstün tutabiliriz. Bazı şeylerin olması için hem inisiyatifimiz hem de sorumluluk vardır. Sorumlu olduğumuzu bilmek ise diğer bütün alışkanlıkların temelidir.

2.SONUNU DÜŞÜNEREK İŞE BAŞLA:

Yaşamınızın sonunun bir hayali sahnesiyle paradigmasıyla başlamaktır. Sonunu düşünerek işe başlamak, varacağınız yeri iyice belirleyerek başlamak demektir. Şu anda bulunduğunuz yeri ve attığınız adımların her zaman doğru yönde olduğunu anlamanız için nereye gittiğinizi bilmektir. Boş zaferler kazanmak için çaba sarf edilmemeli. Bizim için nelerin çok önemli olduğunu bilmeliyiz. Eğer merdiven doğru duvara dayanmamışsa attığımız her adım bizi yanlış bir yere doğru hızla götürür.

3.ÖNEMLİ İŞLERE ÖNCELİK VER:

R.Covey bu bölümde üçüncü alışkanlığı açıklamasında 1. ve 2. Alışkanlıkların kişisel meyvesi , pratikte gerçekleşmesi olarak anlatmaktadır. 1. Alışkanlıkta yaratıcı sensin, yönetim sende diye açıklayan R.Covey bunun temelinde insanlara özgü doğuştan gelen dört özel yetiden bahseder. Bunlar hayal gücü, vicdan, özgür irade, özbilinç. 2.Alışkanlık, ilk yada zihinsel yaratım temelinde hayal gücü yani gözümüzün önüne beynimizle getirebilme ve vicdan. 3.Alışkanlık fiziksel yaratımdır. Yani 1. ve 2.Alışkanlıkları yönetebilme özeliği. Liderlik ve yönetimden bahsedilmiş olan bu bölümde her iki unsurun birbirinden tümüyle farklılığından bahsedilmiştir ve etkili bir yönetim, önemli işlere öncelik vermektir, diyerek önemli işlerin neler olduğuna liderler karar verir demiştir. Ayrıca bunların gün gün öncelikli olarak gerçekleşmesini sağlayan yöneticilerdir. Yönetim disiplindir, kararları uygulamaktır.

4.KAZAN / KAZAN DİYE DÜŞÜN:

Kazan, yaşamı bir rekabet arenası değildir. Güçlü yada zayıf, iyi yada kötü, kaybetmek yada kazanmak ama bu tür düşünce tarzı yanlıştır. Bu ilke daha çok güç ve mevkiye dayanır. Başkalarıyla ilgili ilişkilerimizde insana özgü eşsiz yetilerin, özbilinç, hayal gücü, vicdan ve özgür irade her birinin kullanılmasını gerektirir. Yani karşılıklı öğrenme, karşılıklı etkileme ve karşılıklı yararları içerir. Kazan / Kazan ilkesi bütün ilişkilerimizde başarının temelini oluşturur ve yaşamın beş boyutunu kapsar. Karakterle başlar, ilişkilere doğru ilerler, bundan anlaşmalar doğar, beslenir ve süreci içerir.

5. ÖNCE ANLAMAYA ÇALIŞ SONRA ANLAŞILMAYA:

Bu ilke insanlar arasındaki etkili iletişim anahtarıdır. Biri konuşurken dört düzeyde dinleriz; umursamıyor, aslında onu dinlemiyor olabiliriz. Yada dinliyormuş gibi yaparız. Seçerek dinliyor, konuşmanın sadece belirli bölümlerini duyuyor olabiliriz. Dikkatle dinliyor, ilgi gösterip enerjimizi söylenen sözlere yöneltiyor olabiliriz.Ama pek azımız beşinci düzeyi; empati dinlemeyi yani kendisini karşısındakinin yerine koyarak dinlemeyi deneriz. Anlaşılmaya çalışmak ise Etos, Patos, Lagos’ tur. Bunlar nedir?

Etos: Sizin kişisel inanırlığınızdır.

Patos: Empatik yanınızdır, duygudur.

Lagos: Mantıktır. Sunuşun, akıl yürüten kısmıdır.Üçünü bir arada deneyin

6. SİNERJİ YARAT:

Sinerji ilke merkezli liderliğin özüdür. Sinerji? Bir bütün parçalarının toplamlarından daha büyük olması demektir. İki tahta parçasını bir araya koyduğumuz zaman, ayrı ayrı taşıyabilecekleri ağırlıktan daha fazlasını kaldırır.Bu bir sinerjidir. Kadın ile erkeğin dünyaya bir çocuk getirmeside bir sinerjiktir. Sinerjinin özü farklılıklara değer vermektir. Onlara saygı göstermek güçlü yanları üzerine inşa etmek, zayıf yanlarını telafi etmektir.

7.ALIŞKANLIK:

Baltayı bile kendi kendimizi korumak ve geliştirmektir. Doğamızın dört boyutunu fiziksel, ruhsal, zihinsel ve sosyal yani duygusal olarak yenilemektir.” Baltayı bilemek” temelde bu dört yönlendirmenin hepsini birden ifade etmektir. Bunu yapmak içinde daha öncede bahsettiğim gibi proaktif olmak gerekmektedir. Bu yaşam boyu kendimize yapabileceğimiz en önemli yatırımdır. Biz kendi çalışmalarımızın aracısıyız ve etkili olup baltayı bu dört biçimde bilemek için düzenli olarak zaman ayırmanın önemini kavramak zorundayız.

SONUÇ;

A. Kitabın Ana Fikri:

Kitap güzel ve başarılı bir şekilde yaşamamız için değişime ayak uydurmamızı sağlayan alışkanlıkları anlatıyor ve bu değişimin yarattığı fırsatlardan yararlanabilmek için gerekli olan güce ulaşmanın yollarını anlatıyor. Bu kurallara uyarak zamanla insana yaraşır bir biçimde dürüst, uyumlu, bir yaşam sürdürülebilir.

B. Kitabın Getirdiği Yenilikler:

İnsanların evrensel ilkelere hayır demeyi öğrenmeleri, içlerinden gelen sese kulak vermeleri ve belirledikleri kendine uygun ideallere ulaşmalarında öncü olabilecek bir kitap.

C. Kitap Hakkındaki Genel Değerlendirme:

Sık sık şu sözlere tanık oluyoruz: Çok işim var, zamanım yetmiyor; Ailemle işim arasında bir türlü denge kuramıyorum. Birine öncelik verirsem, öteki zarar görüyor; Kendimi parçalanmış hissediyorum.

Bunlar size bir şey ifade ediyor mu? Ediyorsa, Önemli İşlere Öncelik, yaşantınızı değiştirmeniz için size yardımcı olabilir. Bu, zaman yönetimiyle ilgili basit teknikler öğreten bir kitap değil. Stephen Covey, size yeni bir saat yerine, bir pusula sunuyor; çünkü ilerlediğiniz yön, hareket hızınızdan çok daha önemlidir. Evrensel ilkeler uğruna “hayır” demeyi öğrenmek, vicdanınızın sesine kulak vermek, misyonunuza uygun hedefler belirlemek istiyorsanız, bu kitabı okumalısınız. Edineceğiniz bilgiler hem zamanınızı daha iyi kullanmanız, hem de yaşam kalitenizi yükseltmeniz için size yol gösterecektir.

Bu nasıl kulluk böyle?

2011-09-27T09:33:00.000+03:00

Mâlik bin Dinar, o eşi bulunmaz inci, bir gün Fatiha Sûresini okuyordu. Sıra; ” İyyâke na’budu ve iyyâke nestein / Yalnız sana ibadet (kulluk) ederiz, yalnız Sen’den yardım isteriz.” âyetine gelmişti. Kalbine diken batmış gibi titredi ve hıçkıra hıçkıra ağladı.

Gözünün yaşları şebnem damlaları gibi eteklerine dökülürken dedi ki: “Eğer bu âyet Allah’ın Kitabında bulunmasa ve okunması emrolunmamış olsa, asla onu okumazdım!”

Ondan sordular: ” Ey Hak dostlarının efendisi , neden öyle yapardınız?”

Buyurdular ki: "‘Sadece Sana kulluk ederim’, dediğim halde yakinen biliyorum ki, hâlâ nefsimin kuluyum. 'Ancak Sen’den yardım dilerim’ dediğim halde hâlâ onun bunun kapısına koşuyor, teşekkür ve şikâyetlerimi herkese arz ediyorum. Bu nasıl kulluk böyle?”

tek HECE!...

2011-09-26T21:36:00.000+03:00

Var mı beni içinizde tanıyan?

Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.

Kalmasa da şöhretimi duymayan,

Kimliğimi tarif etmek zor benim...

Bülbül benim lisanımla ötüştü.

Bir gül için can evinden tutuştu.

Yüreğine Toroslar'dan çığ düştü.

Yangınımı söndürmedi kar benim...

Niceler sultandı, kraldı, şahtı.

Benimle değişti talihi bahtı,

Yerle bir eylerim tac ile tahtı,

Akıl almaz hünerlerim var benim...

Kamil iken cahil ettim alimi,

Vahşi iken yahşi ettim zalimi,

Yavuz iken zebun ettim Selim'i,

Her oyunu bozan gizli zor benim...

Yeryüzünde ben ürettim veremi.

Lokman hekim bulamadı çaremi.

Aslı için kül eyledim Kerem'i.

İbrahim'in atıldığı kor benim...

Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di.

Hatrım için yüce dağlar delindi.

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.

Kuvvet benim, kudret benim, fer benim...

İlâhimle Mevlânâ'yı döndürdüm.

Yunus'umla öfkeleri dindirdim.

Günahımla çok ocaklar söndürdüm.

Mevlâ'danım, hayır benim, şer benim...

Kimsesizim hısmım da yok, hasmım da

Görünmezim cismim de yok, resmim de

Dil üzmezim, tek hece var ismimde

Barınağım gönül denen yer benim.

Cemal SAFİ

para

2011-09-25T21:18:00.002+03:00

Ey Para Ruhumu Batırma!

admin Para ile imtihan olmak zordur. Onunla imtihan olup kazanmak da büyük bir babayiğitliktir.

Bu konuya parmak basan Hz. Ömer bir keresinde şöyle demiştir:

“Kişinin namazda inleyip durması sizi aldatmasın! Siz onun parasını nasıl değerlendirdiğine, parasıyla olan imtihanına bakın”

Benzeri bir gerçeğe işaret eden şu hadiseyi de şöyledir:

Yunan filozof ve ahlakçısı Sokrat’ın hayranı olan zengin bir tüccar, bütün serveti olan bir çuval altını bu filozofa bağışlamıştı. Sokrat da tüccarın ölümünden sonra, onun vasiyeti gereği bir çuval altını almıştı. Ama bu bir çuval altını bir kayığa yükletip, denizin ortasına teker teker atmıştı. Atarken de ağzından şu hikmetli sözler dökülüyordu:

“Ey para! İşte seni batırıyorum ki, benim ruhumu batırmayasın”

Haram mal bir getirir, üç götürür.

Mevlânâ Hazretleri ambarın içinde fareler varken buğday toplamanın gülünç olacağını söyler. Temelinde kötü niyet, yanlış yol bulunan biriktirmeler hayırla sonuçlanmaz. Ehl-i insaf insan kazancına dikkat eder. “Nereden gelirse gelsin, yeter ki gelsin!” demez. Helal kazanmak için kılı kırk yarar. O hassas insanların toprağına da bereket yağar.

Mevlânâ Hazretleri, “Önce fareyi def et sonra buğday topla” buyurur. Fareler ambarın içine kadar girmişse buğday toplamak gülünçtür. Bundandır ki her biriktirme artmayı sağlamaz. Temelinde kötü niyet, yanlış yol bulunan biriktirmeler hayırla sonuçlanmaz.

Ehl-i insaf, nereden nasıl gelirse gelsin, yeter ki gelsin, demez. Gelecekse hayırla, güzellikle gelsin, der.

Haram mal bir getirir, üç götürür.

Gafil adam bilmez ki şu ambarına doldurup durdukları bereketsizlik sebebidir. Üstelik var olan iyiliklerini de tüketip gider. Sanır ki bir + üç + beş = dokuz eder. Bilmez ki buz, ateşi görünce eriyip gider.

Behlül Dana Hazretleri, Harun Reşit’ten bir görev ister. Harun Reşit, ona çarşı-pazar ağalığını (denetimini) verir.

Behlül, hemen işe koyulur. İlk önce bir fırını denetler. Ekmekleri tartar, bütün ekmeklerin gramajı eksik çıkar.

Fırın sahibine sorar: “Durumun nasıl, geçinebiliyor musun?”

Fırıncı, bir dokun, bin ah işit, cinsinden. Sıkıntılarını anlatmaya başlar, bir türlü geçinemiyor, iki yakası bir araya gelmiyormuş.

Behlül bir şey demeden fırından ayrılır. Bir başka fırına geçer. Orada da ekmekleri tartar, bütün ekmeklerin gramajı ya tamam ya da bir miktar fazla. Fırıncıya sorar, “Geçimin nasıl, hâlinden memnun musun?”

Hamd olsun her şey yolunda, der fırıncı. Güzel güzel geçinip gidiyoruz.

Behlül başka bir yere uğramadan Harun Reşit’e gider ve ondan yeni bir görev ister.

Padişah, “Ne çabuk bıktın verdiğimiz görevden.” diye sorar.

Behlül izah eder: Efendim, çarşı pazar kendi ağalığını kurmuş, herkes kendi yolunu kendisi seçmiş, seçtiği yola göre de cezasını, mükâfatını görüyor. Bana ihtiyaç kalmamış.

iktibas

kesintisiz öğrenme

2011-09-24T12:52:00.002+03:00

İnsanlar öğrenme ve yaşama şekline göre üç gruba ayrılır.

Birinci grup, önce öğrenir sonra yaşar. Bunlar bilgiye değer veren insanlardır. Bilginin ve öğrenmenin gücüne inanırlar. Hayatın getirebileceklerine, önceden düşünerek veya öğrenerek hazırlık yapar, belirsizliklere boş yakalanmazlar.

İkinci grup, önce yaşar sonra öğrenir. Bunlar, “acılı öğrenme”yi seven insanlardır. Sık sık “yaşamadan bilemezsin” derler, okuldaki eğitimi küçümserler. Sobaya ellerini sürüp yakmadan öğrenmezler. Düşmeyince düşünmezler.Yeterince düşünmedikleri için düştüklerini de göremezler tabii! Bilgiye değil tecrübeye inanırlar. Oysa tecrübe en pahalı bilgidir! Carlye, “Tecrübeler en iyi öğretmenlerdir ama okul masrafları biraz pahalıdır” derken, Benjamin Franklin, “Tecrübe çok pahalı bir okuldur ama kafasını fazla kullanmayanlar başka okulda öğrenmezler” der.

Üçüncü bir grup, bir şeyler yaşar; ama hiçbir şey öğrenemez. Bunlar suçlamaktan, söylenmekten, sızlanmaktan öğrenmeye vakit bulamayan insanlardır. Kendilerini “kurban” olarak görürler. Öğrenmeden bir şeyler dener, sonra doğal olarak yanılır ve sonuçta yanılgılarını kaderleri olarak benimserler.

Bu kitap, başarılı öğrenmek ve öğrenerek başarmak için metotlar anlatıyor. Hayat amaçlarınızı gerçekleştirmek için, güçlü öğrenme teknikleri sunuyor. Öğrenme doğuştan gelen eşitsizlikleri kapatan en büyük fırsat eşitliğidir. Bilginin gücüyle, hem dünyamızı hem de dünyayı değiştirebiliriz. Mümin Sekman'ın bu güzel kitabını almanızı tavsiye ediyoruz.

Alfa Yayınları

Mümin Sekman